Έχουμε ξαναγράψει στο «Λαό» για την αναποτελεσματικότητα των υψηλών φόρων, οι οποίοι επειδή είναι δύσκολο να πληρωθούν, είναι δύσκολο και να εισπραχθούν. Επομένως, όχι μόνο δεν επιφέρουν έσοδα στο κράτος αλλά στραγγίζουν τις τοπικές επιχειρήσεις και απωθούν τα όποια επενδυτικά σχέδια στη χώρα μας. Οδηγούν όμως και στην, προς πάταξη -κατά τα άλλα-, φοροδιαφυγή, δια του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης των επιχειρήσεων αλλά και των ιδιωτών.
Η υψηλή φορολογία λοιπόν σε συνάρτηση με τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές δεν αφήνουν περιθώριο να κλείσει η πληγή που αιμορραγεί χρόνια τώρα στη χώρα μας.
Με παραδείγματα
Από το ρεπορτάζ και δια του λόγου το αληθές δίνουμε την εικόνα με παραδείγματα. Μια μικρομεσαία εταιρία της περιοχής μας, με δύο μέλη, με κέρδη 67.000 ευρώ το 2015, πλήρωσε φόρο, τέλη επιτηδεύματος, εισφορά αλληλεγγύης κ.λπ. 25.000 ευρώ ενώ οι εταίροι καλούνται να πληρώσουν για ΕΦΚΑ, ο πρώτος 10.000 ευρώ και ο δεύτερος 5.300 ευρώ. Που σημαίνει συνολική επιβάρυνση φόρων και εισφορών στο Δημόσιο, 41.000 ευρώ. Δηλαδή το 60% των κερδών τους τα παίρνει το κράτος.
Να μην ξεχνάμε και μια άλλη παράμετρο: Ότι οι επιχειρήσεις χονδρικού εμπορίου έχουν και ανείσπρακτα έσοδα επισφαλών πελατών, για τα οποία έχουν φορολογηθεί, χωρίς να έχουν βάλει αυτά τα χρήματα στο ταμείο τους.
Ένα ακόμη παράδειγμα: Μία ατομική επιχείρηση η οποία για το 2016 έχει κέρδη π.χ. 40.000 ευρώ, πληρώνει φόρο 11.000 ευρώ, συν την προκαταβολή 11.000 ευρώ, συν το ΕΦΚΑ 10.800 ευρώ περίπου, συν το τέλος επιτηδεύματος 650 ευρώ, συν εισφορά αλληλεγγύης 1.320 ευρώ. Σύνολο 34.800 ευρώ για φόρους και 5.000 ευρώ το χρόνο για να ζήσει. Ανάλογη, είναι η κατάσταση και σε επιχειρήσεις με λιγότερα κέρδη.
Μοιάζει με ανέκδοτο; Κι όμως δεν είναι!
Αναρωτιούνται λοιπόν δικαίως οι επαγγελματίες εάν αξίζει να συνεχίσουν την εμπορική τους δράση στον τόπο τους, με αρνητικά κίνητρα. «Δουλεύουμε κυριολεκτικά για το κράτος και το Δημόσιο» λένε. Και μάλιστα χωρίς να τους διασφαλίζει κανείς ότι οι εισφορές του ΕΦΚΑ για την περιβόητη πλέον σύνταξη, θα τους αποδοθούν αναλόγως, όταν έρθει η ώρα, αφού τα ασφαλιστικά ταμεία είναι τα πρώτα που δέχονται τροποποιήσεις εις βάρος των ασφαλισμένων σε κάθε μνημόνιο. Ας αναλογιστούμε, πού ήταν οι συντάξεις πριν τα μνημόνια και πού βρίσκονται σήμερα. Για το αύριο δεν τολμάμε -προς το παρόν- ούτε να το σκεφτούμε.
Γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί
Από τους πλέον επιβαρυμένους κλάδους του νέου ασφαλιστικού, είναι οι γιατροί, οι δικηγόροι και οι μηχανικοί που καλούνται να πληρώσουν περίπου το 38% του εισοδήματός τους, μόνο στον ΕΦΚΑ, πέρα της αυξημένης φορολόγησης για τα μεσαία εισοδήματα.
Οι αγρότες
Αγρότες με μεσαίες ή μεγάλες καλλιέργειες, επιβαρύνονται πολύ περισσότερο από προηγούμενες χρονιές, αφού καλούνται εκτός από τους φόρους, να πληρώσουν το 21% του εισοδήματός τους στον ΕΦΚΑ. Επιπλέον, με τις αλλαγές στον τρόπο ασφάλισης των μετακλητών εργατών γης, αναμένεται να δημιουργηθεί μεγάλο δημοσιονομικό κόστος, διότι θα πρέπει οι μετακλητοί να ασφαλιστούν σύμφωνα με τις διατάξεις του ΙΚΑ, ενώ δεν υπάρχει ασφαλής πληροφόρηση για το κόστος των εργόσημων των υπολοίπων εργατών γης, εάν δηλαδή θα παραμείνει στο 10% ή θα αυξηθεί.
Στον ΕΦΚΑ τα περισσότερα χρήματα
Από τα παραπάνω συμπεραίνεται ότι πέρα από τους φόρους, τα περισσότερα χρήματα των εισφορών των Ελλήνων, πηγαίνουν πλέον στα ασφαλιστικά ταμεία (ΕΦΚΑ). Εκεί, που εκτός από τις εισφορές, θα συσσωρευτούν και οι περισσότερες οφειλές (χρέη), αφού η οικονομική δυσπραγία των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών θα οδηγήσει ενδεχομένως σε μία ακόμα μαύρη τρύπα των Ταμείων. Εκ των οποίων, όπως αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων, τα περισσότερα ήταν ζημιογόνα και μη βιώσιμα, ακόμα και σε εποχές «παχέων αγελάδων». Πόσο μάλλον σήμερα…
Σ.Γκ.
