Ενδεικτικά του τρόπου λειτουργίας της κρατικής μηχανής είναι τα όσα ειπώθηκαν κατά τη χθεσινή συνέντευξη τύπου του γ.γ. Αθλητισμού στην Εληά. Αναφερόμενος στον τρόπο επιλογής των κονδυλίων για αθλητικά έργα τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, ο γενικός γραμματέας παρουσίασε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το ποσοστό των έργων αυξάνει θεαματικά αναλόγως με την ιδιαίτερη πατρίδα του εκάστοτε γενικού γραμματέα! Δαπάνες σε ποσοστά που ενίοτε φτάνουν μέχρι και το 20% στον νομό καταγωγής του γενικού, την ίδια στιγμή που άλλοι νομοί (κι ανάμεσά τους και η Ημαθία) δεν υπήρχαν στον χάρτη των κονδυλίων για αθλητικές υποδομές.
Ασφαλώς μιλάμε για πρακτικές που δεν συνδέονται με τη λογική. Και πολιτικές που έφεραν εν έτει 2017 τη Βέροια να μην διαθέτει κλειστό κολυμβητήριο ή ακόμη και γήπεδο διεθνών προδιαγραφών για τον Φίλιππο που αγωνίζεται στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Αντιθέτως, έχει γήπεδο διεθνών προδιαγραφών η Λευκόβρυση Κοζάνης (εκεί όπου έγινε πρόσφατα το final four του κυπέλλου χαντ-μπολ), αλλά δεν έχει ομάδα διεθνούς εμβέλειας να το υποστηρίξει.
Το ελληνικό κράτος πορεύεται μ’ αυτές τις σταθερές εδώ και πολλά χρόνια. Κάνοντας γήπεδα εκεί όπου δεν υπάρχουν ομάδες, όπως παλαιότερα έκανε παιδιά εκεί που δεν υπήρχαν μαθητές. Αλλά και σχεδιάζοντας μεγάλα έργα υποδομών σε πολλές περιοχές της χώρας, που άλλοτε δεν τελειώνουν ποτέ, κι άλλοτε δεν αρχίζουν καν. Κι άλλες φορές αργούν τόσο να ολοκληρωθούν, με τη χρήση τους να έχει ξεπεραστεί από τις εξελίξεις.
Για να συνδέσουμε το σχόλιό μας με τον αθλητικό τομέα, που το προκάλεσε, είναι φανερό ότι η χώρα τρέχει σε ένα στάδιο χωρίς ελπίδα να τερματίσει, ή και να μην τερματίσει καν. Ή όταν τερματίσει, να έχουν ολοκληρωθεί οι αγώνες.
