«Ἠγέρθη οὐκ ἔστιν ὦδε, ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν».
Ἐνώπιον τοῦ θαύματος τῆς Ἀναστάσεως εὑρίσκονται ἀπόψε οἱ Μυρο¬φόρες γυναῖκες. Ζητοῦν τόν Ἰησοῦ, ἀλλά τό μνημεῖο εἶναι κενό. Θέλουν νά τοῦ προσφέρουν τά ἀρώματα τῆς ἀγάπης τους, ἀλλά ὁ διδάσκαλος δέν εἶναι ἐκεῖ. Ἐπιθυμοῦν νά τόν δοῦν, ἀλλά ὁ Κύριος ἔχει ἤδη ἀναστηθεῖ.
«Ἠγέρθη οὐκ ἔστιν ὦδε». «Ἀναστήθηκε, δέν εἶναι ἐδῶ», εἶναι τό φαι¬δρό μήνυμα τοῦ ἀγγέλου πρός τίς μαθήτριες τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά ὁ κενός τάφος παραμένει, παραμένει τεκμήριο ἀνά τούς αἰῶνες ὅτι ὁ Χριστός ἔγινε ἄνθρωπος γιά τή σωτηρία μας, ὑπέστη «Σταυρόν καί θάνατον» γιά νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τήν ἁμαρτία, ἀλλά καί ἀνέστη γιά νά μᾶς συνανα¬στήσει μαζί του στήν αἰώνια ζωή.
«Ἠγέρθη οὐκ ἔστιν ὦδε». Ὅσοι νομίζουν ὅτι ἡ ἀπουσία τοῦ Χριστοῦ ἀπό τό μνημεῖο τοῦ εὐσχήμονος βουλευτοῦ σημαίνει τήν ὁριστική ἐξαφά¬νι¬σή του, πλανῶνται, ὅπως πλανῶνται καί ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πίστευσαν ὅτι, φυλάσσοντας τόν τάφο του μέ στρατιῶτες, θά μποροῦσαν νά ἐμποδί¬σουν τήν Ἀνάστασή του.
Ὁ Χριστός δέν εὑρίσκεται στόν τάφο, γιατί ὁ τάφος δέν μποροῦσε νά κρα-τήσει μέσα του τόν ἀρχηγό τῆς ζωῆς. Ἡ παρουσία του μέσα σέ αὐτόν ἦταν ἕνα μόνο τμῆμα τοῦ σχεδίου τῆς θείας οἰκονομίας γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Διά τῆς ἁμαρτίας εἰσῆλθε ὁ θάνατος, καί, τώρα πού ἡ ἁμαρτία καταλύεται, ἔπρεπε νά καταλυθεῖ καί ὁ θάνατος. Καί καταλύεται μέ τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.
Τό κενό μνημεῖο ἀποτελεῖ τόν ἀδιάψευστο μάρτυρα τῆς Ἀναστάσεώς του, ὄχι μόνο γιά τίς Μυροφόρες γυναῖκες, ὄχι μόνο γιά τούς μαθητές τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους πού τόν πλησιάζουν ἀνά τούς αἰῶνες. Ἀποτελεῖ τόν ἀδιάψευστο μάρτυρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ καί γι᾽ αὐτούς πού τόν πλησιάζουν μέ πίστη, ἀλλά καί γιά ἐκείνους πού τόν πλησιάζουν μέ ἀμφιβολία, μέ ἀβεβαιότητα, μέ δισταγμό, μέ ἀρνητική διάθεση. Ἀποτελεῖ τόν ἀδιάψευστο μάρτυρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ καί γιά τούς στρατιῶτες πού τόν φρουροῦσαν ἀλλά καί γιά ἐμᾶς σήμερα. Ἀποτελεῖ τόν ἀδιάψευστο μάρτυρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ γιά ὅλους ἐκείνους πού ἀναζητοῦν «Ἰησοῦν τόν Ναζαρηνόν τόν ἐσταυρω¬μένον» καί σπεύδουν μέ εἰλικρινῆ αἰσθήματα νά τόν συναντή¬σουν.
Ἐνώπιον τοῦ θαύματος τῆς Ἀναστάσεως εὑρισκόμεθα καί ἐμεῖς ἀπόψε, ἀδελφοί μου, γιατί ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δέν περιορίζεται οὔτε ἀπό τόν χρόνο οὔτε ἀπό τόν τόπο. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ πραγματοποιεῖται μέσα στήν ψυχή τοῦ κάθε ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος χωρίς νά ὑπολογίζει δυσκο¬λίες καί ἐμπόδια σπεύδει σάν τίς Μυροφόρες γιά νά τόν συναντήσει. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ πραγματοποιεῖται μέσα στήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, ἀδελφοί μου, γιατί ὁ Χριστός ἀναστήθηκε γιά νά μᾶς ἀναστήσει μαζί του· γιατί ὁ Χριστός ἀναστήθηκε γιά νά δώσει ζωή σέ ὅ,τι νεκρό ὑπάρχει μέσα μας, γιά νά διώξει τόν φόβο πού συσσωρεύει ὁ κόσμος καί ἡ ἁμαρτία καί νά μᾶς δώσει τήν εἰρήνη καί τή χαρά πού Ἐκεῖνος προσφέρει.
Ἄς μήν χάσουμε, λοιπόν, τήν εὐκαιρία. Ἄς σπεύσουμε νά συναντή¬σου¬με τόν Ἀναστάντα Χριστό. Ἄς σπεύσουμε νά ἀνοίξουμε τήν ψυχή μας στό φῶς τῆς Ἀναστάσεώς του, γιά νά πλημμυρίσει φῶς, γιά νά πλημμυρίσει ζωή, γιά νά πλημμυρίσει χαρά. Ἄς αἰσθανθοῦμε τήν ἀνάσταση στήν ψυχή μας καί ἄς σπεύσουμε νά μεταφέρουμε τό χαρμόσυνο μήνυμά της σέ ὅλο τόν κόσμο. «Ἠγέρθη οὐκ ἔστιν ὦδε, ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν».
Διάπυρος πρός τόν Ἀναστάντα Κύριον
εὐχέτης
Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Βεροίας, Ναούσης
καὶ Καμπανίας Παντελεήμων
