(Ζ΄ ΜΕΡΟΣ)
Γράφει ο Μανώλης Βαλσαμίδης
Στη Βοστίτσα παρουσιαστήκαμε στις αρχές. Μας περιποιήθηκαν και μου έδωσαν ζώα, ευκόλυναν την μετάβασή μας στην Κόρινθο «Από εδώ άρχισα να βλέπω εθνισμόν συστηματικόν, τέτοιον που ήλπιζα να ιδώ».
Κοιμηθήκαμε στο Μετόχι του Μεγάλου Σπηλαίου και την άλλη μέρα κινήσαμε για Κόρινθο, άλλοι πεζοί και άλλοι καβάλα. Στον δρόμο μάθαμε τη διάλυση του στρατoπέδου της Αγίας Μαρίνας από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο.
Στην Κόρινθο «η παρουσία μας προξένησε λύπη και περιέργειαν». Η Κυβέρνηση απαρτίζονταν από το βουλευτικό, στο οποίο ήταν πρόεδρος ο Δημήτριος Υψηλάντης και το εκτελεστικό, όπου πρόεδρος ήταν ο Μαυροκορδάτος. Γραμματέας της Επιτροπής ήταν ο Νέγρης και προσωρινός Υπουργός του πολέμου, στη θέση του Νότη Μπότσαρη ήταν ο Κωλέττης.
Παρουσιαστήκαμε στο Εκτελεστικό [Μαυροκορδάτο]. Τους διηγήθηκα συνοπτικά τα αποτελέσματα και τα όσα κατοπινά πληροφορηθήκαμε ότι συνέβησαν με τον χαλασμό της Νάουσας. Με παρηγόρησαν και με παρέπεμπαν στον εκλεγμένο έπαρχο για την Μακεδονία, τον κ. Γεώργιο Λέλη. Παρουσιαστήκαμε στον κ. Κωλέττη. Μας παρηγόρησε και αυτός. Ανταμωθήκαμε και με τον κ. Λέλη. Πατριώτης και πρόθυμος όπως ήταν, μας άκουσε και έδειξε κατανόηση για τα παθήματά μας και έδειξε ότι είχε τη διάθεση να γίνει μια νέα εκστρατεία «κατ’ εκείνα τα μέρη».
Περιηγούμενος στην Κόρινθο διαπίστωσα ότι η Διοίκηση πλήρωνε τακτικά τα σιτηρέσια των στρατευμάτων που ήταν συγκεντρωμένα στην Κόρινθο και από παντού έβλεπα να συρρέουν Έλληνες και Φιλέλληνες. Σ’ αυτή την περίσταση ψιθυρίζονταν ότι ο Υψηλάντης ενωμένος με τους παλαιούς αρματολούς καπεταναίους, ξεκίνησαν να διοργανώσουν μια πολεμική διοίκηση και δεν άκουγε κανείς τίποτε άλλο από τους θιασώτες αυτής της ιδέας παρά: «Κουβέρνο μιλιτάρε».
Βρήκα πολλούς γνώριμους τις ημέρες που διέτριβα στην Κόρινθο. Εκείνες τις μέρες έφτασαν με τον ολύμπιο Κεφάλα και οι φιλέλληνες Γερμανοί. Όλοι οι φιλέλληνες ασχέτως βαθμού, κατατάχθηκαν στον Κυβερνητικό στρατό ως απλοί στρατιώτες και σχημάτισαν ένα τάγμα φιλελλήνων, στο οποίο στρατηγός ορίστηκε ο Νόρμαν. Σ’ αυτό το σώμα κατατάχθηκαν και πολλοί Έλληνες και επίσης ενσωματώθηκαν και τα απομεινάρια του τακτικού του Υψηλάντη. Παραβρέθηκα στην ορκωμοσία τους. Ορκίστηκαν μπροστά στο Κυβερνείο «να δουλεύουν πιστά στην Πατρίδα Ελλάδα». «Με όλα τα δεινά μου και ταις λύπαις, έκλαυσα από την χαρά μου βλέπων οπωσούν συστηματικά πράγματα».
Τις μέρες αυτές συνέβη και η ανταλλαγή της φαμίλιας του Μάρκου Μπότσαρη με τη σύζυγο του Χουρσίτ Πασά*.
* Νικολάου Κασομούλη, Ενθυμήματα στρατιωτικά, σελ. 226.
