«Την Τετάρτη (7-6-2017) θα πραγματοποιηθεί η Τακτική Γενική Συνέλευση εκλογής Αντιπροσώπων, του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ημαθίας, για την Γενική Συνέλευση του Κλάδου. Για το λόγο αυτό τα Δημοτικά Σχολεία θα παραμείνουν κλειστά.»
Με αυτή τη λιτή ανακοίνωση η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας κλείνει για ακόμη μία χρονιά τα Δημοτικά Σχολεία όλου του Νομού, για τη διενέργεια της Γενικής Συνέλευσης των δασκάλων, λίγες μόλις ημέρες προτού κλείσουν οριστικά λόγω τέλους της μαθητικής σαιζόν, καθώς απομένει μία μόνο ακόμα εβδομάδα μαθημάτων.
Και το ερώτημα που γεννάται στο μυαλό πολλών γονέων αλλά και δασκάλων, που τα χείλη όμως διστάζουν να εκφράσουν είναι: Γιατί; Γιατί στην ταλαίπωρη και κουτσουρεμένη μαθητική σαιζόν πρέπει να προστεθεί μία ακόμα ημέρα χωρίς μαθήματα; Γιατί δεν μπορεί να μεταφερθεί η Γενική Συνέλευση του κλάδου μαζί με τις κατά τόπους στο δεύτερο 15ήμερο του Ιουνίου, εντός πάλι του ωραρίου των δασκάλων, αλλά όταν πλέον οι μαθητές θα έχουν κρεμάσει τις τσάντες τους και δεν θα χάσουν κι άλλες μαθητικές ώρες; Γιατί αυτή η περιφρόνηση προς το πρόγραμμα εργασίας των γονέων που όσοι δεν έχουν την πολυτέλεια μιας διαθέσιμης γιαγιάς ή παππού, θα πρέπει να πάρουν τα παιδιά τους στην εργασία τους ή να τα παραδώσουν προς φύλαξη σε παιδότοπους ή ή ή…
Βεβαίως δεν θα χαθεί «κι ο κόσμος» με μια ακόμη χαμένη μέρα μαθημάτων. Δεν θα μείνουν πίσω στην μαθητική ύλη οι μαθητές, ούτε θα χάσουν τη δουλειά τους οι γονείς. Όποια λύση θα έβρισκαν για μια μαθητική αργία ή απεργία, θα τη βρουν και τώρα. Η μαθητική όμως αργία και απεργία έχουν μια συγκεκριμένη σκοπιμότητα που για χάρη τους ματαιώνονται τα μαθήματα. Η Συνέλευση όμως των δασκάλων γιατί προέχει έναντι των μαθημάτων και τι σκοπιμότητα εξυπηρετεί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που δεν μπορεί να περιμένει δεκαριά μέρες για να πραγματοποιηθεί;
Το λάθος μήνυμα που στέλνει προς τους μαθητές -η κορυφαία κατά τα άλλα συνδικαλιστική αυτή διαδικασία- είναι ότι η εκπαιδευτική διαδικασία κατά περίσταση μπορεί να μπει σε δεύτερη μοίρα. Το λάθος μήνυμα προς την κοινωνία είναι ότι ακόμη κάποιοι κλάδοι επιμένουν σε «προνόμια» που θεσμοθετήθηκαν μεν στο παρελθόν, αλλά αντανακλούν νοοτροπία του παρελθόντος, που πλέον προκαλεί την Κοινωνία.
Αυτή η κοινωνική δυσφορία που δημιουργείται, αδικεί την συνεισφορά και το έργο των δασκάλων στην εκπαιδευτική διαδικασία, οι οποίοι κατά κανόνα απασχολούνται συχνά και πέραν του ωραρίου τους για να διεκπεραιώσουν τις εκπαιδευτικές τους υποχρεώσεις με επαγγελματική συνείδηση.
Η Κοινωνία και πολύ περισσότερο η Παιδεία χρειάζεται να αλλάξει νοοτροπία και να προχωρήσει μπροστά, αφήνοντας πίσω «βαρίδια» του παρελθόντος. Μία από τις πολλές -ομολογουμένως- αλλαγές, είναι η μετάθεση των συνδικαλιστικών υποχρεώσεων μερικές μέρες αργότερα, μετά το κλείσιμο των σχολικών αιθουσών. Τις υπόλοιπες αλλαγές μπορούν να τις αποφασίσουν συλλογικά στις Συνελεύσεις τους οι δάσκαλοι και να τις προτείνουν προς το Υπουργείο Παιδείας, έχοντας την ομόθυμη στήριξη της Κοινωνίας για την υλοποίηση τους.
«Ανθρώπινο Δυναμικό»
