Διαβάζουμε για το νομοσχέδιο που έχει στα «σκαριά» η κυβέρνηση για την ενίσχυση και την προστασία της εργασίας και αναμένουμε να υπάρξουν άμεσα και απτά μέτρα για να δοθούν κίνητρα για νέες θέσεις εργασίας. Απ’ότι φαίνεται όμως μιλούμε για νέα αυστηρά και ελεγκτικά μέτρα που δεν ξέρουμε σε τι βαθμό θα δώσουν ώθηση στην αύξηση της απασχόλησης. Σίγουρα τα τελευταία χρόνια με την συρρίκνωση όσων επιχειρήσεων το «παλεύουν» ακόμη αυξήθηκε η ανασφάλιστη εργασία, ενώ οι μισθοί έχουν πάρει τον κατήφορο.
Είναι άραγε λύση τα αστυνομικού τύπου μέτρα με εξοντωτικά πρόστιμα και διώξεις των επαγγελματιών; Η κυβέρνηση έχει την υποχρέωση και εκ του Συντάγματος να διαφυλάσσει τα εργασιακά διακαιώματα για να υπάρχει ένα στοιχειωδώς υγιές περιβάλλον και να μην υφίσταται ο εργαζόμενος εκμετάλλευση. Αυτό όμως εξαντλείται στις διώξεις και τα πρόστιμα; Μακάρι να υπήρχε η ίδια μέριμνα από την εκάστοτε κυβέρνηση, όταν νομοθετικά οι εργαζόμενοι έχαναν το επί δεκαετίες προνόμιο κατάταξης σε πλειστηριασμούς, που τους προσπέρασαν και θρονιάστηκαν στην κορυφή της κατάταξης τα δικαιώματα των τραπεζών. Ξεκάθαρα πρέπει να δούμε ότι η ουσιαστική στήριξη στον εργαζόμενο είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας.
Είμαστε όλοι αλυσίδα και οι επιπτώσεις είναι κοινές. Το να επιβληθεί ένα εξοντωτικό πρόστιμο σε μια μικρομεσαία επιχείρηση και να ασκηθεί δίωξη, στην ουσία τραβιέται η πρίζα και σβήνει άλλη μία στην ατελείωτη λίστα. Κίνητρα οικονομικά και ασφαλιστικά να μπορέσει ο καταστηματάρχης να προσλάβει έναν επιπλέον υπάλληλο. Με μαγικό τρόπο έτσι πως είναι διαρθρωμένη η οικονομία μας δεν θα δημιουργηθούν ξαφνικά χιλιάδες θέσεις εργασίας, ούτε θα ξεφυτρώσουν φάμπρικες από ουρανοκατέβατους επενδυτές. Ας ξεκινήσουμε από το μαγαζί της γειτονιάς που είχε πριν την κρίση 2-3 υπαλλήλους και τώρα βλέπουμε τον καταστηματάρχη να κάθεται μόνος του σε ωράρια εξαντλητικά γιατί δεν τολμά να σκεφτεί ότι μπορεί να προσλάβει έστω και για μειωμένο ωράριο κάποιον υπάλληλο. Ας γίνει από εκεί η αρχή για να στήσουμε ξανά το οικοδόμημα της οικονομίας που κατέρρευσε.
