Το ταχύτερο δυνατόν και με τον προσφορότερο τρόπο πρέπει να λυθεί η πληγή που ταλανίζει φέτος (όπως και πέρυσι) την παραγωγή στο συμπύρηνο ροδάκινο, με τα πράσινα και τα μικρόκαρπα. Η πρωτιά της χώρας μας στην κομπόστα ροδάκινου δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ελαφρά την καρδία από κανέναν στο σύστημα. Ξεκινώντας από την Πολιτεία, τις βιομηχανίες και φτάνοντας στον παραγωγό. Η σύνδεση της τιμής με την ποιότητα της πρώτης ύλης που παραδίδεται μοιάζει μια διαδικασία που πολλά μπορεί να διορθώσει και άμεσα. Έτσι ώστε να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι και να σταματήσουν πρακτικές που υπονομεύουν την ομαλή πορεία. Πράγμα που θα πιέσει και τους λίγους αδιάφορους αγρότες να μπουν στο παιχνίδι της ποιοτικής παραγωγής ή να απομακρυνθούν από το σύστημα. Την ίδια στιγμή, από την πλευρά της Πολιτείας θα πρέπει να ληφθεί μέριμνα γι’ αυτούς που επιθυμούν αλλά αδυνατούν να ακολουθήσουν τις καλλιεργητικές φροντίδες που θα δώσουν μέγεθος και χρώμα στα ροδάκινά τους. Διότι εκτός από το κόστος, τους έχει αυξήσει και τη φορολογία.
Τα τελευταία χρόνια ο κλάδος της κομπόστας ροδάκινου νιώθει την ανάσα των Κινέζων ανταγωνιστών στον σβέρκο του. Διασφάλιση σ’ αυτά τα δεδομένα είναι η καλύτερη ποιότητα των ελληνικών προϊόντων. Αν χαθεί κι αυτό το πλεονέκτημα, μάλλον θα υποστούμε βαριά ήττα σε βάρος όλων.
