Όμηροι των υπουργικών εξαγγελιών παραμένουν τον τελευταίο καιρό οι ροδακινοπαραγωγοί και μέσω αυτών όλη η οικονομία της Ημαθίας. Κι αυτό γιατί με όλα όσα ανακοινώθηκαν το τελευταίο διάστημα από κυβερνητικά χείλη, διαφάνηκε με αχτίδα αισιοδοξίας ώστε να βγει ο φετινός χειμώνας χωρίς προβλήματα, δεδομένου ότι η χρονιά στο ροδάκινο ήταν η χειρότερη των τελευταίων ετών. Από τις τρεις δεσμεύσεις που γέννησαν την αισιοδοξία, η αύξηση της κοινωνικής διανομής από 5.000 σε 16.000 τόνους έχει ήδη υπογραφεί. Δεν συμβαίνει το ίδιο ωστόσο στο ζήτημα των αποζημιώσεων από τη βροχόπτωση του περασμένου Ιουλίου, εκεί όπου ο υπουργός συνέστησε Ομάδα Εργασίας, συμβουλεύτηκε επιστημονική επιτροπή, εξήγγειλε τις αποζημιώσεις στη ΔΕΘ, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να γίνεται αποδεκτό από τον ΕΛΓΑ, αφού τα στελέχη του επιμένουν ότι δεν προβλέπεται από τον κανονισμό. Τρίτος πόλος αναμονής των αγροτών είναι οι προσπάθειες στρεμματικής ενίσχυσης, που γίνονται μάλιστα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Με τις απαντήσεις εδώ να αναμένονται μετά τον Νοέμβριο.
Θεωρούμε δεδομένο ότι και οι δύο παραπάνω ενισχύσεις είναι απαραίτητες για να σωθεί η χρονιά στο ροδάκινο, όταν οι τιμές που διακινήθηκε φέτος η παραγωγή είναι εξευτελιστικές. Η πρώτη ενίσχυση φυσικά επειδή είναι απολύτως δίκαιη, αφού πράγματι οι ζημιές προήλθαν από το τριήμερο των βροχοπτώσεων. Κι η δεύτερη επειδή ασφαλώς οι αγρότες ουδόλως ευθύνονται για την επιβολή εμπάργκο της Ε.Ε. στη Ρωσία, που επηρέασε άρδην τις εξαγωγές των προϊόντων τους.
Το ζητούμενο στη φάση αυτή είναι οι καθαρές απαντήσεις. Κυρίως ως προς το τι ισχύει αναφορικά με τη δέσμευση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης για την κάλυψη των αποζημιώσεων από τον ΕΛΓΑ, που έγινε στη ΔΕΘ. Ισχύει; Ή ήταν κι αυτή μια αναδρομική εφαρμογή του προγράμματος Θεσσαλονίκης;
