Πριν λίγες μέρες, μας άφησες για το περιβόλι των αγγέλων όπου όλοι οι καλοί πηγαίνουν και αφήνουν εμάς πίσω στην πνευματική μας ένδεια και χωρίς συναισθήματα καθημερινότητα.
Ήμουν ένας από τους τυχερούς που βίωσα κοντά σου πολλά χρόνια, στην όμορφή μας γειτονιά στο αγαπημένο σου Ξηρολίβαδο.
Τί να πρωτοθυμηθώ. Η πόρτα του σπιτιού σου πάντα ανοικτή και χωρίς κλειδί – χωρίς μάνταλο. Όποτε θέλαμε ανοίγαμε και μπαίναμε να πάρουμε αύρα από τη φιλοξενία σου, τον καλό σου λόγο, την αισιοδοξία σου για τα πράγματα που θα πάνε καλύτερα, θύμησες από τα παλιά και γεμάτα ανθρωπιά χρόνια όπου οι άνθρωποι σμίγαν εύκολα μοιράζονται μεταξύ τους χαρές και λύπες.
Μας εντυπωσίαζαν οι ιστορίες από τους μαχαλάδες που ζούσατε και πρόθυμα μας εξιστορούσες σε εμάς και τα παιδιά μας. Από εσένα ακούσαμε την ιστορία του ήρωα Μακεδονομάχου παππού σου Καπετάν Τάσο Κουκουτέγο, τον τρόπο ζωής της μητέρας σου και της Μικρασιάτισσας πεθεράς σου. ΟΙ συνταγές μαγειρικής που με πολύ διάθεση μας έδειχνες και είχαν αναφορά σε βλάχικη-ποντιακή και μικρασιάτικη κουζίνα χάρη σε σένα καταγράφησαν και στις επόμενες γενεές. Τα τραπεζώματα που μας έκανες θα μείνουν αλησμόνητα. Και ποιος δεν φιλοξενήθηκε στην αυλή σου. Ήθελες πάντα κόσμο πολύ στο σπιτικό σου και συ αρχόντισσα χαιρόσουνα.
Και αν δεν μας άφηνες τόσο ξαφνικά σίγουρα και τα εγγόνια μας θα μαθαίναν πράγματα από σένα. Η αγάπη σου για τον Χριστό και την πατρίδα σε συνόδευαν διαρκώς όπως και η καταλυτική σου παρέμβαση στις μικρορίζες μας όταν αναφερόμασταν στην επιμέρους καταγωγή μας. Ε για καθήστε καλά μας έλεγες, πάνω από όλα είμαστε Έλληνες. Και πόσα άλλα…
Καλό παράδεισο κυρά μας Αλεξάνδρα. Δώσε χαρετίσματα σ’ αυτούς που φύγαν πρώτοι από την γειτονιά μας, τον κυρ Χρήστο, τον κυρ Βασίλη, την κυρά Βέτα, τον κυρ Γιάννη. Εμείς εδώ θα κάνουμε ότι μπορούμε για να συνεχίσουμε τον τρόπο ζωής που μας έδειξες αν και το κενό σου θα είναι αναπλήρωτο. Καλή δύναμη στα παιδιά σου, τα εγγόνια σου. Ο Προφήτης Ηλίας που τόσο τιμούσες να απαλύνει τον πόνο τους από την απουσία σου.
Ένας γείτονας
