Του Δημ.Π. Τόλιου
Αποχαιρέτησα με σεβασμό και συγκίνηση τον Σταύρο, με συγκίνηση και σεβασμό γράφω και τούτα τα λόγια για την αγαπημένη Ελένη Πολυζωίδου. Πλήρης ημερών αναχώρησε από τον όμορφο αλλά μάταιο τούτο κόσμο μια σπουδαία Ναουσαία φύτρα, η Ελένη Πολυζωίδου το γένος Λαναρά, σύζυγος του Βεροιώτη Καθηγητή ΩΡΛ Σταύρου Πολυζωίδη. Αδελφή του βιομήχανου Γρηγόρη Λαναρά και της Ρίτας Αρχάκη, αποτέλεσε το πραγματικό στολίδι, στην επιστημονική πορεία του συζύγου της ιατρού Πολυζωίδη. Τον γνώρισε στην Ελλάδα αμέσως μετά τον πόλεμο και έζησαν μαζί για 60 περίπου χρόνια με παροιμιώδη αγάπη και συνεργασία. Πανύψηλη, όμορφη και χαμογελαστή αρχοντική μα και ταπεινή, έξυπνη, ευλαβέστατη και θυμόσοφη μέσα από το πέρας των χρόνων σπουδαίων και δυνατών στιγμών των οικογενειών Λαναρά κ Πολυζωίδη, έζησε την γέννηση και την πτώση της βιομηχανικής αυτοκρατορίας του αδελφού της Γρηγόρη (ΒΕΤΛΑΝΣ-ΠΕΛΛΑ ΟΛΥΜΠΟΣ), την επιστημονική δόξα και κατάκτηση της ιατρικής κορυφής από τον σύζυγο της καθηγητή της ιατρικής Σταύρου Πολυζωίδη, την καταξίωση των παιδιών της στην ιατρική του Θόδωρου (ΩΡΛ) και του Κώστα Νευροχειρουργού και της τρισεύγενης ψυχής και σεμνής σε όλα κόρης της Κατερίνας Νεράντζη. Γεννημένη πριν από 94 χρόνια, έζησε την μαυρίλα του εμφυλίου πολέμου μέσα στην αστική οικογένεια Λαναρά της Νάουσας και είδε την καιγόμενη Νάουσα να της παίρνει τον πατέρα της νεότατο θύμα της δίνης του μαύρου πολέμου. Πλάι στον Σταύρο Πολυζωίδη γνώρισε στην φρενήρη ιατρική του πορεία, ως κλινικάρχη, ως καθηγητή της Ιατρικής , ως συγγραφέα, ταξιδεύοντας στα μήκη και πλάτη της γης, γνωρίζοντας προσωπικότητες του κόσμου, από τον αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, έως τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, σπουδαία πρόσωπα της πολιτικής σκηνής και του πνεύματος. Της δόθηκε η ευκαιρία και η δυνατότητα να ζήσει την Βέροια όπως μόνο στους πίνακες του ξαδέλφου του άνδρα της Θωμά Βαφείδη μπορεί να συναντήσει κανείς πιά, κάνοντας παρέα μεταξύ άλλων με τον σπουδαίο βεροιώτη (μικρασιάτη Νικομηδινό) ιατρό Θεμιστοκλή Ιατρόπουλο και την σύζυγο του Ολυμπία (παροιμιώδες κουαρτέτο),, αφού η βίλα Ελιά των κουνιάδων της Πολυζωιδαίων συνόρευε με την οικία Ιατρόπουλου στην οδό Ελιάς. Θυμοσόφησε την ζωή, όταν της πήρε ο θάνατος τον αδελφό στα ξένα, δίχως την δυνατότητα να τον συντρέξει, όταν της πήρε νεότατο τον γιό της Θόδωρο, τον γαμπρό της Ναούμ συγκάτοικο της, τις αστικές περιουσίες, αλλά ο ψυχικός της πλούτος της έκανε να φαίνεται χαλύβδινη με ιώβεια υπομονή και κατανόηση ως το τέλος. Στωικά καθηλωμένη στην μπεζέρα του Σταύρου, στην Λεωφόρο Νίκης 3, στο ρετιρέ αρνούνταν τα τελευταία χρόνια από τότε που έφυγε ο Σταύρος, να αποχωριστεί τα κοινά προσωπικά τους αντικείμενα, τα βιβλία του, τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Τα χάιδευε και ζούσε καθηλωμένη με τις αναμνήσεις Είδε εγγόνια και δισέγγονα να μεγαλώνουν και να σπουδάζουν. Σπουδαία μητέρα, μαγείρισσα, με απαράμιλλη τέχνη στα όσπρια και ακτύπητη νηστήσιμη μουσταλευριά την οποία έφτιαχνε και κερνούσε όλους την ημέρα της ανύψωσης του Τιμίου Σταυρού. Φιλακόλουθη αλλά και σκεπτική απέναντι στις υπερβολές της πίστης, ευλαβέστατη Ναουσαία Ελένη Πολυζωίδου, είχε τα τελευταια 30 χρόνια δίπλα της ψυχοκόρη και βοηθό την Merlie Las Pinas φύλακα άγγελο που την υπηρέτησε με αυταπάρνηση και ιερό καθήκον. Αισθάνομαι χρέος να αναφέρω την σπουδαία αυτή ασιάτισσα κοπέλα που στάθηκε στο ζεύγος Πολυζωίδη αντάξια. Βουρκωμένη μας διηγείται τις τελευταίες στιγμές της σεβαστής γερόντισσας . Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι η Ελένη Πολυζωίδου υπήρξε η κοινωνική πρεσβεία της Ημαθίας στην Θεσσαλονίκη των δεκαετιών που έφυγαν. Η περήφανη Νάουσα, η Βέροια των Πολυζωιδαίων που την έκανε νύφη, την αποχαιρετούν με συγκίνηση . Ας είναι ελαφρύ το χώμα της μακεδονικής γης που την σκεπάζει. Καλο ταξίδι αγαπημένη Ελένη Πολυζωίδου.
