Γράφει ο
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΑΣΙΑΔΗΣ
Στο πλαίσιο των πολιτικών διακηρύξεων που επικέντρωσαν το ενδιαφέρον των πολιτών κατά την διάρκεια της φετινής Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, συμπεριλήφθηκαν και ειδικές αναφορές στην Παιδεία με εξαγγελίες για τα γενικά αλλά και ειδικότερα θέματα που απασχολούν την εκπαίδευση, στο σύνολό της.
Στις πολιτικές αναφορές για την Παιδεία ήταν εμφανής τόσο ο καταγγελτικός λόγος για την διαπιστούμενη υποβάθμιση της εκπαίδευσης, όσο και στην συνέχεια οι προγραμματικές αναφορές, ο καθορισμός στόχων και οι επιχειρούμενες απαντήσεις στην αγωνία και τις προσδοκίες για το μέλλον της εκπαίδευσης.
Οι πολιτικές αναφορές είχαν ως κατάληξη τις αισιόδοξες προοπτικές που εξαρτώνται από τις επικείμενες πολιτικές εξελίξεις.
Οι διακηρύξεις που έγιναν από το βήμα της ΔΕΘ, σχετικά με την Παιδεία, είχαν ως κύριους αποδέκτες τους μαθητές, τις οικογένειές τους και τους εκπαιδευτικούς, αλλά και ολόκληρη την κοινωνία που σηκώνει το βάρος των πολιτικών που εφαρμόζονται.
Στον απόηχο αυτών των διακηρύξεων πραγματοποιήθηκαν και οι καθιερωμένες τελετές στα σχολεία με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
Με αυτήν την αφορμή και πέραν των πολιτικών εξαγγελιών, επιχειρείται μια ανοικτή προσέγγιση των γενικών αλλά και ειδικότερων θεμάτων που απασχολούν την εκπαίδευση, στο σύνολό της.
Η σχολική χρονιά που πέρασε χαρακτηρίστηκε, όπως άλλωστε και οι προηγούμενες, από τις δυσκολίες και τα προβλήματα που καταγράφονται κάθε χρόνο, με κυρίαρχη την έλλειψη εκπαιδευτικού προσωπικού και τις υποβαθμισμένες υποδομές, με αποτέλεσμα τα σχολεία να δυσκολεύονται να εκπληρώσουν τον παιδαγωγικό τους ρόλο.
Αποτελεί γενική παραδοχή ότι το ελληνικό σχολείο έχει υποστεί μια ανεπίτρεπτη απαξίωση που δεν συνάδει με την εκπαιδευτική παράδοση του τόπου.
Και αυτό γίνεται γενικότερα αντιληπτό καθώς οι περισσότεροι μαθητές και οι οικογένειές τους, ακόμα και στην εποχή της δραματικής μείωσης των εισοδημάτων, εκλαμβάνουν το σχολείο κατ ουσία ως πάρεργο, καθώς εξακολουθούν να καταφεύγουν στα φροντιστήρια για βασικές γνώσεις που απαιτείται να κατέχει ένας σύγχρονος νέος, όπως οι ξένες γλώσσες, η πληροφορική κλπ, με δυσβάστακτη επιβάρυνση των ήδη εκτροχιασμένων οικογενειακών προϋπολογισμών.
Το φαινόμενο αυτό εκδηλώνεται εμφανώς στο Γυμνάσιο και οξύνεται στο Λύκειο, το οποίο έχει μετατραπεί κατ ουσία σε προθάλαμο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς δίδεται το κύριο βάρος στα μαθήματα που εξετάζονται στις Πανελλήνιες Εξετάσεις, για την εισαγωγή στα Ανώτερα και Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας .
Αποτέλεσμα αυτού είναι να έχει περιοριστεί δραματικά το ενδιαφέρον για τις εγκύκλιες γνώσεις που διαμορφώνουν χαρακτήρες, θεμελιώνουν συνειδήσεις και οικοδομούν προσωπικότητες.
Κύριο εκπαιδευτικό μέλημα των μαθητών είναι τα μαθήματα στα οποία θα κληθούν να εξεταστούν για να επιτύχουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Στις πολιτικές εξαγγελίες της ΔΕΘ η Παιδεία χαρακτηρίστηκε και πολύ σωστά, ως ένα από τους πυλώνες για την ανάπτυξη της χώρας.
Τονίστηκε δε από όλες τις πλευρές η αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να γίνουν για να επιτελέσει η παιδεία τον ρόλο που της ανήκει.
Αυτές όμως οι μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να σηκώσουν την εκπαίδευση από την απαξίωση στην οποία έχει περιέλθει, να της αποδώσουν την σημασία που απαιτείται στην σύγχρονη εποχή και να την εντάξουν στην επαγγελματική και παραγωγική διαδικασία, έπρεπε να είχαν ξεκινήσει από πολύ καιρό, σύμφωνα και με τις πολιτικές εξαγγελίες των προηγουμένων ετών που έχουν μείνει ανεκπλήρωτες.
Έστω όμως και τώρα, παρά τις απογοητευτικές μέχρι τώρα διαπιστώσεις, προβάλλει επιτακτικά η ευθύνη κάθε αρμοδίου, να εργαστεί και να ασκήσει όλη του την επιρροή, ώστε η νέα σχολική χρονιά να αποτελέσει αφετηρία διαμόρφωσης ενός νέου σχολείου που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις.
Ενός σχολείου που θα αναβαθμίζει την παρεχόμενη γνώση και θα παρέχει τα εφόδια που απαιτούνται από τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες.
Ενός σχολείου που θα διαπλάθει , ανθρώπους με ηθικές, πνευματικές , ψυχικές και γνωστικές αξίες , στο οποίο η ελεύθερη σκέψη, η κριτική στάση, η ανεμπόδιστη έκφραση και η παιδαγωγική ελευθερία θα είναι από τα βασικά συστατικά του.
Το σύγχρονο αυτό σχολείο, κύτταρο γνώσης και πολιτισμού, επιβάλλεται να είναι ενσωματωμένο στην κοινωνία, την οποία και εν δυνάμει θα αλλάζει, απαντώντας στην προκλήσεις της εποχής.
Αυτές είναι οι σύγχρονες αναγκαιότητες και απαιτήσεις, τις οποίες πρέπει να εξυπηρετούν οι μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία που εξαγγέλθηκαν στην ΔΕΘ και τίθενται επιτακτικά με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
