Γράφει η Σοφία Πιστοφίδου – Τσόγκα
Καθηγήτρια Φιλόλογος
Ένας εκλεκτός συμπολίτης μας, ένα εξέχον μέλος της Βεροιώτικης κοινωνίας, ένας ευαίσθητος και ανιδιοτελής Άνθρωπος !, ένας αναγνωρισμένος ιατρός σώματος πάσχοντος, και, δια του Ήθους, γιατρός και του πνεύματος με τα γραπτά του, και της ψυχής ακραιφνής, ανεχώρησε ! προς τα Ύψιστα, τα Υπερουράνια, τα Αμόλυντα, τα Μακάρια, τα Αιώνια.
Έφυγε !, ψυχή αλώβητη από γήινες μικρότητες, ολοκληρωμένη, άϋλη «υπόσταση», για το τελευταίο ταξίδι προς τα εκεί, όπου πάντοτε προσέβλεπε και μέσα από την πλούσια και ανόθευτη αγάπη του προς τον άνθρωπο, τον κάθε συνάνθρωπο.
«Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται»
Ακούραστα και πρόθυμα, όποια ώρα της ημέρας και της νύχτας, χάριζε το αγαθό της υγείας, στο μέτρο της ανθρώπινης δυνατότητας, με σοβαρότητα και συμπόνια στα ποικίλα παθήματα των ανθρώπων.
Απήλθε !, με τίμια, περιεκτικά, «ταξιδιωτικά έγγραφα», αγάπη και τιμή προς τους πάσχοντες αλλά και τους δυνατούς, λαμπρή οικογένεια, πίστη χριστιανική «ζώσα» και αμόλευτη, φιλανθρωπική αθέατη και διαρκή παρουσία, προσφορά καθαρή, αφειδώλευτη προς το κοινωνικό σύνολο.
Ευθύνη και σύνεση ανυπέρβλητα, θέσεις και έργα συνεπέστατα, ακολουθούσαν την καθημερινότητά του στο διακόνημα της Ιατρικής και στα διοικητικά αξιώματα Νομαρχίας και Συλλόγων.
Ακριβός αγαπημένος για την οικογένειά του, αγαπητός και τιμημένος από τους ευεργετηθέντες ιατρικά συμπολίτες του, έγκριτος στους συνεπιστήμονες ως πάροχος ιατρικών υπηρεσιών, χάρισμα στους ανθρώπους ως δότης χαράς και τιμής ανεπιτήδευτος, επικοινωνώντας μαζί τους άμεσα ως ιατρός και έμμεσα με την πέννα του, διττή προσφορά.
Άξιος στην γραφή, χάρισμα καλλιεργημένο μέσα και από την εφημερίδα, την τοπική «ΛΑΟΣ», επί δεκαετίες προσέφερε στο πνεύμα κείμενα με ποικίλο περιεχόμενο και εξόχως πατριωτικά, καθώς και βιβλία, όπου εύστοχα και αληθινά και διακριτικά συμμετείχε στις ανησυχίες των συμπολιτών, αναδεικνύοντας τα θετικά και προσφέροντας ιδέες για λύσεις στα δυσπρόσιτα, στα δυσεπίλυτα, στα συμπλεκτικά.
Ένας φάρος ! στεριανός, οδοδείκτης φωτεινός προς σωτήρια πλεύση και πορεία.
Σήμερα, ένα αξιόλογο κομμάτι της ιστορίας της Βεροίας μας κλείνεται μέσα στα εξώφυλλά της και περιμένει τους νοσταλγούς ! πια για να ξεφυλλίσουν το βιβλίο.
«Μακαρία ἡ ὁδός, ἢ πορεύει σήμερον»
Μια αγκαλιά άνθη γνήσιας αγάπης και τιμής ας σε συνοδεύουν προς τον Ουρανό, τελευταίο σου ταξίδι ! καθώς και το μελισσοκέρι, φως ορθόδοξο Χριστιανικό.
Ξεπροβοδούμε με ευχές και δάκρυα αποχωρισμού εσένα, ιατρέ μας, φίλε μας, συμπολίτα μας,
Ορέστη Ιωάννου Σιδηρόπουλε!
Αιωνία σου η μνήμη!
