Επιμέλεια Μάκης Δημητράκης
Γεννήθηκε στην Κύπρο το 270 μ.Χ. από οικογένεια βοσκών, επάγγελμα που και ο ίδιος άσκησε αν και μορφώθηκε. Υπήρξε απλός, αγαθός και γεμάτος από αγάπη για τον πλησίον. Παντρεύτηκε και από το γάμο του απόκτησε μια κόρη την Ειρήνη. Επειδή η σύζυγός του πέθανε ξαφνικά ο Σπυρίδων βρήκε διέξοδο στη διδασκαλία του θείου λόγου.
Μετά από πιέσεις χειροτονήθηκε ιερέας και αργότερα δια βοής ο λαός τον εξέλεξε επίσκοπο Τριμυθούντος στην Κύπρο. Με την ιδιότητά του αυτή συμμετείχε στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο όπου διακρίθηκε για τις ιδέες του κατά των Αρειανών και ταυτόχρονα αναδείχτηκε σε έναν από τους πιο λαμπρούς υποστηρικτές της Ορθόδοξης Πίστης.
Πέθανε στις 12 Δεκεμβρίου το 350 μ.Χ.
Το 648 μ.Χ. το λείψανό του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Πολύ αργότερα για να προστατευτεί από τους αλλόθρησκους εισβολείς το 1456 μετά τριετή «περιπλάνηση έφτασε» στην Κέρκυρα την οποία κατείχαν οι Ενετοί. Στο όμορφο νησί του Ιουνίου κτίσθηκε το 1859 ναός ρυθμού βασιλικής. Σε ειδική λάρνακα που κατασκευάσθηκε στην Βιέννη το 1867 «φιλοξενείται» ο Άγιος, που είναι ο πολιούχος του νησιού το σκήνωμα του οποίου λιτανεύεται τέσσερις φορές κάθε χρόνο ενώ πολυπληθείς είναι καθημερινά οι επισκέπτες – προσκυνητές.
Ο ναός του Αγίου στη Βέροια
Την περίοδο της απελευθέρωσης της Βέροιας από τον τουρκικό ζυγό το 1912 ναός του Αγίου Σπυρίδωνα που λειτουργούσε αναφέρεται μόνο ο ομώνυμος ναός στην ενορία του Αγ. Γεωργίου που είναι γνωστός σαν Άγιος Νικόλαος της Μπομπόλης. Επειδή κατά το ίδιο χρονικό διάστημα δεν αναφέρεται λειτουργούμενος ναός του Αγίου στην ενορία του Αγίου Ιωάννη (;) σύμφωνα με την έρευνα του καθηγητή Θωμά Γαβριηλίδη, ο σημερινός ναός του Αγίου στην οδό Βενιζέλου ταυτίζεται πιθανότατα με την εκκλησία της Παναγίας της Χρυσοπολίτισσας που μετονομάσθηκε σε Άγιος Σπυρίδωνας άγνωστο όμως γιατί και πότε. Πιθανόν όταν καταργήθηκε η ενορία της Παναγίας της Χρυσοπολίτισσας και ο ναός έγινε παρεκκλήσι της ενορίας του Αγ. Ιωάννη, τότε πρέπει να τοποθετήθηκε σ’ αυτό η εικόνα του «άστεγου» Αγ. Σπυρίδωνα οπότε έγινε και η αλλαγή του ονόματος της εκκλησίας.
Με τον καιρό το όνομα «Χρυσοπολίτισσα» ξεχάστηκε. Ολοι τον γνωρίζουμε σαν Αγ. Σπυρίδων ενώ στον ίδιο ναό «φιλοξενούνται οι ξεσπιτωμένοι» ΄Αγιοι της ευρύτερης περιοχής των οποίων οι ναοί σήμερα δεν υπάρχουν. Αυτοί είναι ο Άγιος Ελευθέριος, ο Άγιος Νικόλαος ο Ξυλοτραβηχτής ή Ξυλοτραφτής και η Αγία Φωτεινή η Σαμαρείτιδα.
Ο ναός του Αγίου είναι τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με νάρθηκα, η πρόσοψη του οποίου με τέσσερις καμάρες είναι νεότερη του ναού. Η μορφή του ναού έχει αλλάξει σε σύγκριση με την αρχική αρχιτεκτονική του και για να μπει κάποιος στο ναό κατεβαίνει πέντε – έξι σκαλοπάτια.
Εσωτερικά ο ναός είναι αρκετά ευρύχωρος αλλά σκοτεινός. Φωτίζεται μόνο από την είσοδο και οι τοίχοι είναι ασβεστωμένοι ενώ ο ναός διαθέτει γυναικονίτη σε σχήμα Π.
