Στα παλιά ευρύχωρα παραδοσιακά σπίτια όπου συνήθως ζούσαν οικογένειες τριών και πλέον γενεών μαζί, υπήρχε το πιό ευρύχωρο και επίσημο δωμάτιο, το λεγόμενο «υποδοχή», που χρησίμευε συνήθως για τους επισκέπτες, κατά τις ημέρες των εορτών.
Τόσο στους τοίχους της «υποδοχής» όσο και στους υπόλοιπους χώρους του σπιτιού κυριαρχούσαν τα χειροποίητα κεντήματα με διακοσμητικά στοιχεία από την φύση ή αναπαραστάσεις σκηνών της υπαίθρου, φιλοτεχνημένα με μεράκι κυρίως από τις μεγαλύτερες γυναίκες της οικογένειας.
Τα μεγαλύτερα σε μέγεθος εργόχειρα, οι «πάντες» όπως ονομάζονταν, σκέπαζαν και διακοσμούσαν τις επιφάνειες των τοίχων. Υπήρχαν και τα μικρότερα σε έκταση εργόχειρα, οι «καλημέρες», που συνήθως αναρτώνταν κοντά στην έξοδο του σπιτιού.
Επρόκειτο για κεντήματα με διακοσμητικά στοιχεία κυρίως άνθη, περικοκλάδες και ωδικά πουλιά που περιέβαλλαν την επίσης περίτεχνα κεντημένη λέξη «ΚΑΛΗΜΕΡΑ», σαν ένα μήνυμα χαιρετισμού και αισιοδοξίας για την νέα ημέρα που ξεκινούσε.
Σε ορισμένες «καλημέρες» υπήρχε ενσωματωμένος και ένα μικρός καθρέπτης που υποδείκνυε διακριτικά στον κάθε εξερχόμενο από το σπίτι, να έχει την αισιόδοξη όψη που μετέδιδε το μήνυμα της «καλημέρας».
Συνήθως υπήρχαν αναρτημένα στους τοίχους και κεντήματα με άλλες παροιμιώδεις φράσεις της καθημερινότητας.
Στην «υποδοχή» ωστόσο του παλιού παραδοσιακού σπιτιού σε περίβλεπτη θέση ήταν αναρτημένο ένα κεντρικό περίτεχνο εργόχειρο που τα διακοσμητικά στοιχεία του περιέβαλλαν την σημαντική φράση «ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ»
Συνήθως αυτή η φαινομενικά απλοϊκή φράση παραπέμπει στην πηγαία λαϊκή σοφία που παρηγορεί τον άνθρωπο όταν του συμβαίνει κάτι ανεπιθύμητο.
Η καταγωγή της φράσης ανευρίσκεται από τα αρχαία χρόνια στην μακρινή ανατολή και ανασύρεται από τους εκεί μύθους και λαϊκές παραδόσεις, που έγιναν γνωστά στη δύση ιδιαίτερα μετά την ελληνιστική ιστορική περίοδο.
Μετά την πάροδο αιώνων η φράση «ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ» αναζωπυρώθηκε κατά τον 19Ο και 20ο αιώνα στον πολιτικό λόγο, στην λογοτεχνία και βέβαια στην λαϊκή τέχνη.
Οι δυναμικές γιαγιάδες και μητέρες που αποτελούσαν τον συνδετικό κρίκο κάθε οικογένειας, προσπαθούσαν να κρατήσουν την συνοχή της, σε ιστορικά κρίσιμες και αναστατωμένες περιστάσεις που προκαλούσαν επικίνδυνους κραδασμούς.
Ήταν εποχές που χαρακτηρίστηκαν από πολεμικές καταστάσεις, αξεπέραστες οικονομικές κρίσεις, φυσικές καταστροφές, κοινωνικές ανασφάλειες, μαζικές μεταναστεύσεις και θανατηφόρες επιδημίες που εξόντωναν ολόκληρες κοινωνίες, ενώ τα θεραπευτικά μέσα που υπήρχαν εκείνη την εποχή ήταν ανεπαρκέστατα.
Μπροστά σε αυτές τις εξαιρετικά απειλητικές για την συνοχή των οικογενειών καταστάσεις, οι γιαγιάδες και οι μητέρες ανέπτυσαν την δυνατότητα που είχαν να εμπνέουν στα μέλη τους την αισιοδοξία, για τις καλύτερες ημέρες που νομοτελειακά θα ακολουθούσαν μετά τις κρίσεις.
Κορυφαία έκφραση αυτής της εμπνεόμενης αισιοδοξίας ήταν η φράση ότι, αργά η γρήγορα, λιγότερο η περισσότερο επώδυνα, «ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ» που αποθανατίστηκε στα παραδοσιακά εργόχειρα του παλιού παραδοσιακού σπιτιού.
Η ανάμνηση εκείνης της παραμερισμένης από τα σύγχρονα ερεθίσματα φράσης, επανέρχεται ισχυρή με αφορμή την πανδημία του κορωνοϊού που κυριαρχεί στην τηλεοπτική, ψηφιακή και γραπτή ειδησεογραφία, ανά τον κόσμο
Οι ακριβείς υγειονομικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις δεν έχουν καταγραφεί εκ του ασφαλούς ακόμα,αφού το φαινόμενο βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη, με αποτέλεσμα να εκδηλώνεται μια γενικότερη έκφραση ανασφάλειας και πανικού σε κάθε κοινωνική ομάδα, σε κάθε πολίτη.
Η διαφορά από τις θανατηφόρες επιδημίες άλλων εποχών έγκειται στο γεγονός ότι στη σύγχρονη εξελιγμένη εποχή οι υγειονομικές υπηρεσίες, οι διοικητικές αρχές και οι πολιτικές ηγεσίες βρίσκονται σε αγαστή συνεργασία και συντονισμό, καλύπτοντας όλες τις παραμέτρους του επιδημικού φαινομένου.
Η έγκυρη, έγκαιρη και τεκμηριωμένη ενημέρωση του κοινού και κάθε πολίτη, από τις αρμόδιες πηγές, μέσω των ευρέως διατιθέμενων σήμερα τεχνικών μέσων, εμπνέει στον καθένα την δικαιολογημένη αισιοδοξία που παρέχει η γνώση.
Ήδη ο κάθε πολίτης δέχεται συνεχώς οδηγίες για την καθημερινή του συμπεριφορά κατά την διάρκεια της κρίσης, ώστε να εξέλθει με την μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια από αυτήν.
Η ευλαβική τήρηση των οδηγιών είναι που θα βοηθήσει τον καθένα να ξεπεράσει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα την γενικότερη κρίση, ώστε να μπορέσει επιτυχώς να αντιμετωπίσει τις αναπόφευκτες προκλήσεις της επόμενης ημέρας.
Έτσι θα επιβεβαιωθεί και η αισιόδοξη φράση που έρχεται από το πολλαπλά δυσχερέστερο παρελθόν, ότι «ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ».
