Του ιερέως: Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Συνεχίζουμε,
φίλοι αναγνώστες, την αρθρογραφία μας, παραθέτοντας και τις υπόλοιπες αξίες και
μεγέθη του πολιτισμού μας, που αντικαταστάθηκαν ή κινδυνεύουν να εκλείψουν.
Η
δημιουργία. Και αυτή σήμερα, με την αντικατάσταση του χεριού από τη μηχανή, τη
ρομποτοποίηση της ζωής μας, την αυτοματοποίηση, τον αφανισμό της βιοτεχνίας
κ.λπ., πνέει τα λοίσθια. Ο άνθρωπος από δημιουργός, έγινε σκλάβος της μηχανής,
ένα εξάρτημά της. Η εισβολή των κομπιούτερ ανέβασε και τον δείκτη του
θερμόμετρου της πλήξης στο προσωπικό των γραφείων σε επικίνδυνα όρια. Πώς να
μην καταφεύγουν, λοιπόν, οι νέοι μας στα ναρκωτικά;
Η
επιστήμη. Στα χρόνια μας πολλοί ασπάλακες, φερμένοι, κυρίως, από το εξωτερικό,
από σκοτεινά κέντρα, έχουν μεταπηδήσει πάνω στο σώμα της επιστήμης,
ροκανίζοντάς το, με σκοπό να το καταφάγουν. Σε πολλούς κλάδους της επιστήμης
έχουν παρουσιαστεί ψευτοεπιστημονικά νεοπλάσματα, άθλια υποκατάστατα αυτής.
Έτσι, τη θέση της Αστρονομίας επιδιώκει να καταλάβει η αστρολογία, τους
γιατρούς επιδιώκουν να τους αντικαταστήσουν οι υγιεινιστές, οι βοτανολόγοι και οι
οικολόγοι. Την Χριστιανική Ορθόδοξη θρησκεία μας οι οικουμενιστές κ.λπ.
Πίσω,
βέβαια, από τέτοιες ενέργειες, υπάρχουν τα πονηρά πνεύματα, οι δαίμονες, οι
οποίοι ό,τι καλό και ευλογημένο από το Θεό, επιδιώκουν να το ανατρέψουν ή να το
βλάψουν. Η επιστήμη, κατά βάση, είναι θεοσύστατη, αφού ο Θεός δίνει την ορμή
στον άνθρωπο προς γνώση και τη διάθεση να προαγάγει την επιστήμη. Αυτή είναι η
μια όψη του θέματος, που αφορά την επιστήμη. Η άλλη πλευρά είναι τούτο:
Οι
αρκετοί υλιστές, άθεοι, μεταρρυθμιστές, αναγεννησιακοί, προφεσόροι της
σύγχρονης, εσχατολογικής εποχής, οι οποίοι, κυρίως, ανέπτυξαν και μεσουράνησαν
την επιστήμη, υποστηρίζουν και διαλαλούν πως η σημερινή επιστήμη ανέτρεψε όλο
το οικοδόμημα της Χριστιανικής θρησκείας και έδωσε αποφασιστικά πλήγματα κατά
της πίστης στην ύπαρξη Θεού και γενικά σε ό,τι πιστεύουν οι πατέρες μας,
προπάτορές μας κ.λπ. Αυτό είναι μεγάλο ΨΕΥΔΟΣ, που, βέβαια, μπορεί να έχει
προσπεράσει στους ημιμαθείς ή σε άτομα που δεν φρόντισαν να μορφωθούν ή να
επεκτείνουν τις γνώσεις τους πάνω σε θέματα ύψιστου ενδιαφέροντος για τη ζωή
τους ή την τύχη της ψυχής τους. Όμως, για όσους φρόντισαν να ενημερωθούν πάνω
σ’ αυτά τα θέματα και να μάθουν ποια είναι η αλήθεια, με μελέτες και διάβασμα
βιβλίων, τέτοια ψεύδη δεν περνούν. Το γιατί δεν περνούν, θα το εξηγήσουμε άλλη
φορά, λόγω στενότητας χώρου εδώ.
Ο
ρομαντισμός που υπήρχε παλαιότερα ως μια ευγενική μορφή πολιτισμού εξαφανίστηκε
και από τη ζωή και από τις τέχνες. Και αυτό ήταν φυσικό να συμβεί. Πώς μπορεί
να σταθεί σήμερα στην κοινωνία ένας ρομαντικός άνθρωπος; Γι’ αυτόν, η λογική
προσέγγιση του κόσμου δεν είναι συμπαθής. Περισσότερο τον τραβάει και τον
συναρπάζει το παράξενο, το ξενικό, το φαντασιώδες και το χιμαιρικό. Είναι ένας
μεγάλος ραψωδός της φύσης και ένας νοσταλγός της περιπέτειας σε ξένες χώρες, σε
εξωτικές. Πώς, λοιπόν, μπορεί να σταθεί σήμερα ένας τέτοιος τύπος, σήμερα που η
λογική, ο ορθολογισμός και ο θετικισμός έχουν γίνει κατεστημένα και αποκλείεται
το συναίσθημα;
Νόμος
και θεσμοί δημοκρατικοί και αξιοκρατικοί. Παλαιότερα, αν και ατελείς και
ανεπαρκείς, υπήρχαν. Σήμερα, που θεωρείται ο κατ’ εξοχήν αιώνας της επικράτησης
και νομικής κατοχύρωσης των δημοκρατικών θεσμών, αρχών και ιδεών, στην πράξη
καμιά αρχή, καμιά διάταξη δημοκρατική δεν εφαρμόζεται. Η ελευθερία απέβη
ασυδοσία, η αξιοκρατία δέχτηκε πλήγματα πολλά από την επέλαση των φωνασκών του
λαϊκισμού, η ισότητα έγινε ισοπέδωση και η δημοκρατία οχλοκρατία.
Για
ποια, λοιπόν, δημοκρατία μιλάνε οι μανιασμένοι φωνασκοί της προόδου και της
εξέλιξης (που όλοι μας, βέβαια, θέλουμε;).
Η
ποιότητα, η πολυτιμότατη αξία, πνευματικό μέγεθος μεγάλο, στους σημερινούς
σκοτεινούς καιρούς, εξαφανίστηκε από τη ζωή, τον πολιτισμό και τις ανθρώπινες
σχέσεις. Στη θέση της έβαλαν την ποσότητα που παρουσιάστηκε με διάφορες μορφές
και που ερμηνεύουν αυθεντικά οι όροι: Ευμάρεια και καταναλωτισμός. Κατανάλωση
υλικών αγαθών του τεχνοεμπορικού πολιτισμού. Η ποσότητα αφορά, κυρίως, τον
βιολογικά, σωματικά άνθρωπο, ενώ η ποιότητα είναι έννοια την οποία
αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος με τις αισθήσεις του πνεύματος. Και επειδή σήμερα
αυτές οι αισθήσεις υπολειτουργούν στους ανθρώπους, αυτοί στρέφονται προς την
ποσότητα. Παλαιότερα, υπήρχε ποιότητα ζωής. Υποφέρουμε από άλλα πράγματα, αλλά
η ποιότητα που ήταν διαχυμένη στη ζωή, ήταν το αλάτι της, η νοστιμιά της, ήταν
ένα άρωμα που έκανε τα πάντα να μοσχοβολούν: ανθρώπινες σχέσεις, τέχνες κ.λπ.
Η
εξαφάνιση της ποιότητας από τη ζωή και τον πολιτισμό, φίλοι αναγνώστες,
σημαίνει: πτώχευση της ζωής και (ας μου επιτραπεί ο όρος) χόντρεμα του
πολιτισμού.
