Σύμφωνα με τον κ. Μαγιορκίνηση η σύνθεση των τάξεως είναι τέτοια ώστε να μπορούμε να τις θεωρήσουμε ως κοινωνικές φουσκάλες ή φούσκες. Μάλιστα εξαιτίας αυτής της σύνθεσης σε περίπτωση μετάδοσης του ιού στην τάξη αυτή είναι πλήρης ιχνηλατίσιμη και εύκολα περιορίσιμη.
Αναλυτικα η ανάρτησή- ανάλυση του καθηγητή:
Το νόημα των αποστάσεων στις τάξεις προσπάθησε να εξηγήσει με διαγράμματα σε νέα του ανάρτηση ο καθηγητής Γκίγκας Μαγιορκίνης.
Ο καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας του ΕΚΠΑ εξηγεί γιατί οι σχολικές τάξεις δεν μπορούνε να θεωρούνται όπως οι χώροι εστίασης.
Σύμφωνα με τον κ. Μαγιορκίνηση η σύνθεση των τάξεως είναι τέτοια ώστε να μπορούμε να τις θεωρήσουμε ως κοινωνικές φουσκάλες ή φούσκες. Μάλιστα εξαιτίας αυτής της σύνθεσης σε περίπτωση μετάδοσης του ιού στην τάξη αυτή είναι πλήρης ιχνηλατίσιμη και εύκολα περιορίσιμη.
Μάλιστα μεταξύ άλλων ο καθηγητής εξήγησε με διαγράμματα πόση είναι η επιβάρυνση αποστάσεων ανά 25 μαθητές σε μία τάξη και πόση ανά 15 μαθητές.
Η ίδια λογική εφαρμόζεται και στα σχολεία με γενικευμένη χρήση μάσκας στις τάξεις. Οι τάξεις θα πρέπει να σημειωθεί δεν μπορούνε να θεωρούνται όπως χώροι εστίασης. Στην εστίαση υπάρχει διαρκής εναλλαγή των ατόμων που συνευρίσκονται. Οι τάξεις έχουν διαρκώς την ίδια σύνθεση και έτσι μπορούμε να τις θεωρήσουμε ως κοινωνικές «φουσκάλες» ή «φούσκες» (bubbles) οπότε η λογική στην αντιμετώπισή τους είναι αρκετά διαφορετική. Καταρχήν η όποια μετάδοση στην τάξη είναι πλήρως ιχνηλατίσιμη και μπορεί να περιοριστεί με απλό περιορισμό, ενώ στην εστίαση δημιουργεί κατα κόρον «ορφανά» κρούσματα.
Ένα θέμα που συζητείται διαρκώς είναι: πόση είναι η επιβάρυνση των αποστάσεων >1.5 μέτρου στις τάξεις 25 μαθητών σε σχέση με τις τάξης 15 μαθητών;
Για να βοηθήσω λιγάκι στην εξήγηση έχω φτιάξει ένα διάγραμμα τάξης 15 μαθητών (δεξιά). Με πράσινα βελάκια δείχνω τις ανά 2 αποστάσεις του μαθητή στο πρώτο θρανίο με όλους τους μαθητές στην δίπλα σειρά (8 αποστάσεις), για λόγους ευκολίας δεν δείχνω τις υπόλοιπες με μαθητές τις ίδιας σειράς (6 αποστάσεις). Οι αποστάσεις του μαθητή αυτού είναι 14 και όλες υπερβαίνουν το 1.5 μέτρο. Το σύνολο των αποστάσεων σε αυτήν την διάταξη είναι 120. 
https://www.in.gr/wp-content/uploads/2020/08/mathites1-46x85.jpg 46w, https://www.in.gr/wp-content/uploads/2020/08/mathites1.jpg 515w" sizes="(max-width: 322px) 100vw, 322px" style="box-sizing: inherit; outline: 0px; border: 0px; height: auto; max-width: 100%; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">
Όπως φαίνεται και παρακάτω μία τάξη 25 μαθητών οι ανά 2 αποστάσεις είναι 325 με 13 να παραβαίνουν το όριο του 1.5 μέτρου δηλαδή μόλις το 4% όλων των πιθανών συνδυασμών. Αυτές οι «παραβάσεις» είναι μόνο σε οριζόντιο επίπεδο, και δεν επιτρέπουν την μετάδοση στον κάθετο άξονα τη τάξης. 
https://www.in.gr/wp-content/uploads/2020/08/mathites2-46x85.jpg 46w, https://www.in.gr/wp-content/uploads/2020/08/mathites2.jpg 515w" sizes="(max-width: 322px) 100vw, 322px" style="box-sizing: inherit; outline: 0px; border: 0px; height: auto; max-width: 100%; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">
Συνεπώς από αυτούς τους υπολογισμούς η μετατροπή της τάξης σε μέγεθος 15 ατόμων εξαλείφει το 4% των ανά 2 αποστάσεων την ώρα του μαθήματος. Συγχρόνως αυξάνει (σχεδόν διπλασιάζει) τον αριθμό των εκπαιδευτικών ωρών που θα πρέπει να καλυφθούν από εκπαιδευτικούς.
Το σενάριο λοιπόν δείχνει ότι για την πιθανότητα μετάδοσης αποκλειστικά και μόνο την ώρα της εκπαιδευτικής διαδικασίας προκειμένου να ρίξεις 4% τις κοντινές επαφές θα πρέπει να διπλασιάσεις τον χρόνο έκθεσης των εκπαιδευτικών.
