Η 28η Οκτωβρίου, 80 χρόνια μετά, εξακολουθεί να παραμένει ορόσημο στην ιστορία των αγώνων του λαού μας για ελευθερία, και εθνική ανεξαρτησία.
Το παλλαϊκό ΟΧΙ των Ελλήνων στο φασισμό του Μουσολίνι και στο ναζισμό του Χίτλερ, η συνέχειά του με το έπος της εθνικής αντίστασης, το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, και τις άλλες πατριωτικές οργανώσεις, μας κάνουν περήφανους για τις ρίζες μας.
Και μας παροτρύνουν να θυμόμαστε και να τιμούμε τους νέους με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες, και που έδωσαν τα πάντα, ακόμα και τη ζωή τους, για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά.
Αλλά και να μη ξεχνάμε ότι η ιστορία του τόπου δεν είχε μόνο αυτούς αλλά κι εκείνους που μήδισαν, πρόδωσαν την πατρίδα, εν ονόματι μιας κάλπικης εθνικοφροσύνης, έγιναν με το αζημίωτο συνεργάτες του κατακτητή, και οπλίστηκαν απ' αυτόν για να πολεμήσουν όσους αντιστέκονταν.
Να μη τα ξεχνάμε, όχι για να αναμοχλεύουμε το διχασμό. Το αντίθετο: Για να σφυρηλατήσουμε μια στέρεη λαϊκή και πατριωτική ενότητα.
Γιατί σήμερα, που η πατρίδα μας αντιμετωπίζει νέους κινδύνους, και η εθνική μας κυριαρχία βρίσκεται υπό το κράτος νέων απειλών, το ΟΧΙ του '40 αποτελεί κίνητρο μιας νέας πατριωτικής ενότητας, για να προασπίσουμε αυτά για τα οποία οι πατεράδες και οι παππούδες μας έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα.
Την ελευθερία, την ανεξαρτησία και την ειρήνη.
(Η φωτογραφία είναι χαρακτικό του αείμνηστου Τάσσου Αλεβίζου, του μεγάλου «χαράκτη του αγώνα»)
