Αρέ Ζήση, καλημέρα και καλές βδομάδες να έχεις εκεί σια κάτ στην Βέργια μας. Αρέ σύ εδώ στο Σέλι άμα ο καιρός είναι σαν την μούρη του Τράμπ(αλου) του μπήχτη του αμερικάνου που είμαστε της ίδιας κλάσης στον στρατό κι τάχαμ τάχαμ ¨ανεβαίνει στην κερασιά¨ μι τα λόγια και τα κατώγια, δεν μπορώ να κάνω την συνηθισμένη μου διαδρομή στις οξιές και στα πεύκα και αναγκαστικά βλέπω του βου για να παραμορφώνομαι.
Έδειχνε σήμερα μια βαμμένη σαν τον πισινό της μαΐμούς, πώς να κάνουμε φαγητά με γαλλικά, αμιρικάνκα κι γιρμανικά τερτίπια. Αρέ Ζήσημ είνι καλά αυτές; Όνταν ήμαν στις Γερμανίες εγώ (τότε ήταν δύο, μια ¨αριστερά και μία ¨δεξιά¨, αμά τώρα γίγκαν μια κι τρανή), τον πρώτο καιρό έτρωγα όξω. Στην παραγγιλιά μαζί μι του φαγητόμ μέφερναν κι σαλάτα. Ούιιιι. !!Τί είνι αυτό , τσέλεγα. Έβαναν μαρούλια ουλόκληρα φύλλα, με λίγο ξύδι λίγο αγγούρι με τα φλούδια, όπως τάΐζα εγώ τα κουνέλια. Πού είνι αρέ το λάδι από ελιές; Πού είνι το αλάτι. Άπαπαπαπά. Χάθκει αρέ ου μουσακάς;, χάθκει το παπουτσάκι; Χάθκει το ιμάμ μπαΐλτί; Χάθκει η αγγουροντοματοκρεμμυδοτυροελιεσροδιασαλάτα; (πώς τόγραψα ο..; άισκουλούν μου).
Μετά έκαμε κι γλυκό με κάτι άσπρα σαν κρέμα, σαν γιαούρτι, σαν αυτό που βάνουν στο πρόσωπο οι άσχημες για να γίνουν όμορφες , που δεν μασιέται αλλά καταπίνεται . Ρε χάθηκαν τα σαραΐλιά; Τα καταϊφια, τα χανούμ μπουρέκ, η πουτίγκα του σχωρεμένου του Νίκου, το ραβανί Βεροίας, οι μπακλαβάδες; Έρχονται επιστήμονες και λένε ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να τρώει τα του τόπου του. Να πίνει τα του τόπου του. Και ασφαλώς θα αποβάλλει τα του τόπου του. Τι μας λέτε αυτό είναι αλά γαλλικά , αλά ιγγλέζικα αλά αλαμπουρν έζικα; Βγάζουμε ζαρζαβάτι κάτσε καλά. Βγάζουμ το καλύτερο λάδι. Κάνε μια σαλάτα φρέσκια, της εποχής και του τόπου σου να το φχαριστηθείς και άσε την μπουρζουαζία της Γιουρόπης να τρώει κατεψηγμένα περσινά. Πιές το κρασί του τόπου σου ή το τσίπουρό σου και άσε τις μπόμπες τα σκάτς και τα σκατ..που ΔΕΝ ξέρεις τι είναι και χαλάς το σικώτι με κυρώσεις και άλλα κακά. Γιαυτό αγανακτήστικα κι σέγραψα αυτά τα παράπονα.
Κατά τα άλλα πές στον Αντιδήμαρχο που είνι για την φροντίδα μας, μπράβοτ. Τα παιδιά και αλάτι ρίχνουν και τα σκουπίδια τα παίρνουν , όχι όπως άλλες χρονιές, Πες του επίσης ότι είμαστε πολλοί αποκλεισμένοι λόγω του διαβολογιού και οι περισσότεροι ΑΝΩ των ήντα και ίσως και με υποκείμενα νοσήματα. Γι αυτό το αποχιονιστικό άμα πέσει χιόνι να καθαρίζει από το Σέλι προς τα κάτω και όχι από κάτ προς τα πάν!! Η ΕΥΘΥΝΗ του αν δεν το ξέρει ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ. Ουαί και το απεύχομαι να μη συμβεί κάτι σε άνθρωπο και μάλιστα ηλικιωμένο εδώ στην απομόνωση του Σελίου, για την αποφυγή του ιού.
Να σας έχει ικεί κάτ ου Θιός ΚΑΛΑ.
