Έμεινα έκπληκτος, φίλοι αναγνώστες, όταν, πριν ένα περίπου μήνα «έπεσε στα χέρια μου» το βιβλίο με τον τίτλο της επικεφαλίδος, της συγγραφέως: Όλγας Κουτμηρίδου-Μεταξά.
Πριν γράψω τα δικά μου, αρχίζω με μερικά από τα γραφόμενα της συγγραφέως στην τελευταία σελίδα του βιβλίου της. Γράφει λοιπόν: «… Σας προσκαλώ να συμπορευτούμε και μέσα από τα δικά μου βιώματα, ίσως βρείτε κι εσείς την απάντηση στις δικές σας αναζητήσεις. Δεν υπάρχουν κανόνες ή συνταγές. Μέσα σ’ αυτή τη διαδρομή υπάρχει η πάλη της λογικής με την καρδιά…».
«Από το νου στην καρδιά», φίλοι αναγνώστες, είναι ένα βιβλίο με 100 θέματα που διαβάζοντάς τα ο καθένας, βλέπει, σαν σε καθρέπτη, τον εαυτό του.
Τα άρθρα «μυρίζουν» ευγένεια, λεπτότητα, καλοσύνη. Περιγράφει η συγγραφέας όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Την αγάπη (κυρίως), το άγχος, την αισιοδοξία, την απαισιοδοξία, τον εγωισμό, την ταπείνωση, τη ζήλεια, την περιφρόνηση, τη χαρά, τη λύπη και ακόμα διδάσκει, αν θέλετε, τη δύναμη της σιωπής και της προσευχής!
Όλα τα ανωτέρω τα «ντύνει» με τέτοιο τρόπο ώστε ο αναγνώστης βλέπει (επαναλαμβάνω) τον εαυτό του, σαν σε καθρέπτη.
Όσον αφορά το «ντύσιμο», τύφλα να έχουν οι φιλόλογοι.
Οι περιγραφές, προσεγμένες, και τόσο ρεαλιστικές που νομίζει ο αναγνώστης ότι συμμετέχει στα δρώμενα!
Η γλώσσα απλή, κατανοητή.
Σκέπτομαι. Τι κρυφά ταλέντα υπάρχουν!
Και θα τελειώσω, φίλοι αναγνώστες, με κάτι που η συγγραφέας αναφέρεται στο παρελθόν και μου άρεσε ιδιαίτερα!
«…Κάτω από τη μεγάλη μουριά με τα ολόγλυκα άσπρα μούρα της, όλη η οικογένεια καθαρίζει καλαμπόκια. Η λάμπα πετρελαίου καίει μέσα στο σπίτι και έξω λάμπει το φως του φεγγαριού. Μια ξαστεριά, ένας σπαρμένο ουρανός με χιλιάδες άστρα, μας κρατούσε συντροφιά. Βρίσκομαι στο 1966. Τα παιδικά μου χεράκια μαζεύουν με χαρά τα μαλλάκια από τα καλαμπόκια. «Θα τα κάνω μαξιλαράκι και παπλωματάκι για την κούκλα μου, γιαγιά. Θα μου τα ράψει η μαμά, ε γιαγιά;» ρωτάω.
«Ναι πουλάκι μου, ναι».
«Πότε θα ψήσουμε καλαμπόκι παππού;» ξαναρώτησα.
«Αύριο κορίτσι μου», είπε ο παππούς και συνέχισε τη δουλειά του.
Πανέμορφες εποχές, ανεπανάληπτες εικόνες!
Συγχαρητήρια κ. Όλγα. Εύχομαι να βρουν και να διαβάσουν το βιβλίου σου πολλοί. Θα εκπλαγούν!
Ιερεύς: Παναγ. Σ. Χαλκιάς
