Έχω την εντύπωση ότι μέχρι σήμερα, όσα «πράσινα» προγράμματα έχουν τρέξει, δεν είχαν βάση έναν κεντρικό σχεδιασμό με στόχευση, αλλά ήταν λιγάκι μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Εξηγούμαι. Αναφέρομαι σε προγράμματα για ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων που άνοιγαν νύχτα για λίγα λεπτά και «όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε», σε αποσύρσεις οχημάτων και ενεργοβόρων συσκευών με αντίστοιχες επιδοτήσεις για αγορά νέων και φιλικότερων προς το περιβάλλον, που και πάλι δεν βασίζονται σε ένα οργανωμένο σχέδιο με επίτευξη συγκεκριμένων στόχων, αλλά στα τυφλά και όποιος θέλει. Ανάλογα ξεκίνησαν και τα φωτοβολταϊκά που έπεσαν αρχικά όλοι επάνω σαν τις μύγες και μετά όπου φύγει-φύγει, όταν έπεσαν οι τιμές που έδινε ο ΔΕΔΔΗΕ.
Δεν είναι πολύ σοβαρό ζήτημα για να λειτουργούμε τυχοδιωκτικά, χωρίς πραγματικό ενδιαφέρον για την εξοικονόμηση ενέργειας και κατ’ επέκταση προστασία του περιβάλλοντος; Τα πράγματα είναι απλά. Εδώ που έφτασε το πράγμα και λέμε το ρεύμα-ρευματάκι και το πετρέλαιο-πετρελαιάκι, είναι επιβεβλημένος ένας μακροπρόθεσμος ενεργειακός σχεδιασμός με εθνική στρατηγική βασισμένη στις ευρωπαϊκές οδηγίες και προγράμματα που θα είναι διαρκώς ανοιχτά για τα επόμενα χρόνια. Θέλεις να βάλεις ηλιακό στο σπίτι σου ή φωτοβολταϊκά; Όποτε το αποφασίσεις να έχεις την σωστή καθοδήγηση και χωρίς πίεση χρόνου αν θα γίνεις δεκτός σε μια πλατφόρμα που κλείνει σε λίγα λεπτά, να παίρνεις τις σωστές αποφάσεις για το σπίτι, την επιχείρηση σου και κατ’ επέκταση να βοηθήσεις στο ενεργειακό και περιβαλλοντικό ζήτημα ουσιαστικά.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
