Οργή, απέχθεια, ανατριχίλα για μια ακόμη υπόθεση βιασμού ανηλίκου…και μια ακόμη…Στην περίπτωση μάλιστα του 63χρονου με τα δύο αγόρια 7 και 8 ετών, αποφυλακίστηκε πρόσφατα για παρόμοια υπόθεση. Τι περιμένουμε για να αντιδράσουμε; Και φυσικά αναφέρομαι στην αντίδρασή μας ως οργανωμένη κοινωνία και όχι ως όχλος. Το δικαιικό μας σύστημα αυστηροποιήθηκε, αλλά δυστυχώς τέτοιες ακραίες εγκληματικές συμπεριφορές που έχουν θύματα μικρά παιδιά θα πρέπει να αποτελέσουν μια εξαίρεση ακόμη και για την περίπτωση των ισοβίων που θα πρέπει στην περίπτωσή τους να εκτίονται και να μην απλώς απαγγέλλονται.
Ο κατήφορος των τελευταίων ετών με την έκρηξη της ακραίας εγκληματικότητας πρέπει να σταματήσει και ο φόβος εξοντωτικών ποινών είναι σαφώς μια λύση. Και μην προτρέξετε να με χαρακτηρίσετε ακραίο γιατί το ακραίο θα είναι να υπάρξει κοινωνική έκρηξη, αυτοδικίες που δεν αρμόζουν σε μια ευνομούμενη πολιτεία. Η απονομή δικαιοσύνης είναι η υπέρτατη λειτουργία της δημοκρατίας και προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει οι λειτουργοί της, δικηγορικοί σύλλογοι, ενώσεις δικαστών και εισαγγελέων να συζητήσουν και να προτείνουν πως θα ξεφύγουμε από αυτόν τον εφιάλτη. Πάντως το να συνεχίσουμε να παρακολουθούμε από τηλεοράσεων το καθημερινό δελτίο βιασμών και να μένουμε άπραγοι, συνεχίζοντας την δουλειά μας σα να μην μας αφορά και να μην μας αγγίζει δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ως εδώ!!!
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
