Ούτε καν ίσα βάρκα ίσα νερά, μεταξύ γεννήσεων και θανάτων.Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ) από τους καθηγητές Βύρωνα Κοτζαμάνη και Βασίλη Παππά, μετά το 2010 στη χώρα μας, τη συνεχή αύξηση του πληθυσμού των ηλικιωμένων ακολουθεί μια αύξηση των θανάτων που ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του ‘50, τη στιγμή που καταγράφεται μείωση των γεννήσεων μετά το 1980.Οι αντίστροφες πορείες θανάτων και γεννήσεων οδήγησαν αναπόφευκτα, από ένα σημείο και μετά, στην υπεροχή των πρώτων έναντι των δευτέρων, μια υπεροχή που μεγαλώνει συνεχώς: 38,5 χιλ. λιγότερες γεννήσεις από θανάτους την τριετία 2011-13 και 111 χιλ. το 2017-2019 (113 θάνατοι /100 γεννήσεις στην πρώτη και 143 στην δεύτερη).
Όμως, στην τριετία 2020-22 το έλλειμμα διευρύνθηκε σημαντικά καθώς το φυσικό ισοζύγιο ήταν αρνητικό κατά 169.000 σχεδόν με αποτέλεσμα να αντιστοιχούν 168 θάνατοι σε 100 γεννήσεις.
Η πανδημία, επιτάχυνε την αύξηση των θανάτων, ενώ οι επιπτώσεις στις γεννήσεις ήταν περιορισμένες, καθώς η μείωση τους (-13 χιλ. ανάμεσα στις δυο προαναφερθείσες τριετίες) ήταν λίγο μεγαλύτερη από την αναμενομένη.
Οι καθηγητές προειδοποιούν επίσης για το ενδεχόμενο οι γεννήσεις ετησίως τα επόμενα χρόνια να είναι κατά μέσο όρο αρκετά λιγότερες από τις 82.000 που είχαμε το 2020-22. Και ακούγεται λογικό με βαση τα σημερινά δεδομένα που οι νέοι άνθρωποι σε αναπαραγωγικές ηλικίες αδυνατούν να στήσουν σπιτικό και οικογένεια, αφού κάθε μήνα, χρόνο, η ακρίβεια καλπάζει και δεν μπορούν ούτε τον εαυτό τους να συντηρήσουν.
Τα φυσικά ισοζύγια θα παραμείνουν επομένως αρνητικά κυμαινόμενα γύρω από τις -55.000, ενώ η αναλογία γεννήσεων προς θανάτους, παρ’ όλες τις όποιες διακυμάνσεις της, δεν πρόκειται να μεταβληθεί σημαντικά στο μέλλον.
Και δυστυχώς δεν φαίνεται φως στο τούνελ!
