Η κυρίαρχη αντίληψη του συστήματος για την εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου είναι, η διαχείρισή του να παραδίνεται στους ιδιώτες, προκειμένου να εξασφαλίζονται έσοδα στο Δήμο για να καλύψει ένα τμήμα των λειτουργικών δαπανών του (συντήρηση-κατασκευή οδών, προστασία του δάσους, πλατείες, πάρκα κ.λπ.). Αυτή η άποψη απαλλάσσει σχεδιασμένα την κεντρική εξουσία από την υποχρέωσή της να καλύψει η ίδια τις παραπάνω δαπάνες, με αποτέλεσμα το κόστος τους να μεταφέρεται στους Δήμους και τους Δημότες.
Πρέπει να κατανοήσουμε, ότι, είμαστε υπερφορολογούμενοι πολίτες. Υπάρχει επιτακτική ανάγκη, λοιπόν, μεγάλο μέρος των φόρων να επιστρέφεται στους Δήμους. Αντί αυτού όμως, σήμερα, οι φόροι κατευθύνονται στους μεγαλοεργολάβους, στις επιδοτήσεις μεγαλοπιχειρηματιών και στους τοκογλύφους. Αυτή την πρακτική εφαρμόζουν τα κυβερνητικά κόμματα εξουσίας, οι επίδοξοι μνηστήρες της, αλλά και οι υπόλοιποι εκφραστές αυτής της πολιτικής σε τοπικό επίπεδο.
Στον αντίποδα βρίσκεται η άλλη άποψη, της «Λαϊκής Συσπείρωσης», που δίνει προτεραιότητα στις ανάγκες του Δημότη. Είναι η αντίληψη, που θέλει και απαιτεί ο φυσικός πλούτος να βρίσκεται στην υπηρεσία του λαού. Αυτή που λέει, ότι, όλες οι λειτουργικές δαπάνες των Δήμων πρέπει να καλύπτονται αποκλειστικά και μόνο από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Τα λέμε αυτά, διότι, είναι γνωστή η δεινή οικονομική κατάσταση, στην οποία έχουν περιέλθει πολλοί Δημότες μας τα τελευταία χρόνια. Συνεπώς, η ελάχιστη υποχρέωση που έχει η κάθε Δημοτική Αρχή, είναι να ανακουφίζει τις φτωχές και ανήμπορες οικογένειες με παροχή φθηνής ξυλείας και σε ορισμένες περιπτώσεις δωρεάν.
Όμως, η απόφαση που λήφθηκε από την πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου για τον τρόπο εκμετάλλευσης του δάσους το έτος 2014, είναι να δοθεί αποκλειστικά με γνώμονα το κέρδος. Για μας είναι εντελώς λαθεμένη η απόφαση αυτή και ταυτισμένη με την κυρίαρχη πολιτική, που θέλει να εξασφαλίζει έσοδα από τον φυσικό δασικό πλούτο, παρά να τα διεκδικεί από την κεντρική εξουσία. Με τη λογική αυτή προτάθηκε να δοθούν μόνο 1.350 κυβικά μέτρα ξυλείας για τις ανάγκες θέρμανσης των Δημοτών. Είναι ποσότητα πολύ μικρότερη από την περσινή και δεν θα ικανοποιηθούν πάνω από 160 οικογένειες. Σας υπενθυμίζουμε ότι πέρσι καλύφθηκαν οι ανάγκες 700 οικογενειών, ενώ φέτος εκτιμάται, ότι, λόγω αύξησης της ανέχειας, η παροχή θα έπρεπε να αφορά τουλάχιστον 1.000 οικογένειες.
Η λύση στα παραπάνω βρίσκεται στην εκμετάλλευση και τη διαχείριση του δασικού πλούτου μέσω της αυτεπιστασίας. Ο τρόπος αυτός, όμως, διαχείρισης, καταργήθηκε από τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη». Σ’ αυτό συνέβαλαν και οι τοπικές διοικήσεις, όπως η σημερινή Δημοτική Αρχή και οι άλλες παρατάξεις, που είτε εφάρμοσαν είτε ανέχθηκαν αυτές τις πολιτικές.
Για μας, μόνο έτσι μπορείς να προγραμματίζεις την έκταση της υλοτόμησης, βάζοντας, δηλαδή, σαν μοναδικό κριτήριο τις ανάγκες των πολιτών σου. Και ακόμη, να γίνεται εκμετάλλευση του δάσους με σεβασμό στο περιβάλλον, λαμβάνοντας όλα τα μέτρα προστασίας κατά τη διάρκεια της υλοτόμησης.
Διότι τα σταθμισμένα οικονομικά οφέλη του Δήμου, με τον τρόπο που υλοποιείται η εκμετάλλευση, είναι αρνητικά μακροπρόθεσμα, αν σκεφτεί κανείς, ότι 1) οι ιδιώτες που το διαχειρίζονται χρησιμοποιούν ανειδίκευτους εργάτες και πιθανόν ανασφάλιστους, 2) γίνεται ανορθόδοξη διαλογή ξυλείας και υπερβολική χρήση μηχανημάτων με αποτέλεσμα την καταστροφή των φυταρίων, 3) απαιτούνται εργατοώρες από την πλευρά του Δήμου για τον έλεγχό τους, με το ανάλογο κόστος, βέβαια.
Για τη ΛΑΣ
Οι δημοτικοί σύμβουλοι
Γεώργιος Καρτσιούνης
Άγγελος Λακηνάνος
