Λοιπόν είπε το κράτος να εκσυγχρονιστεί και να πατάξει την φοροδιαφυγή μέσω του πλαστικού χρήματος, αλλά έχω την εντύπωση ότι έχουμε πάει στο άλλο άκρο. Η προπληρωμένη κάρτα επιδομάτων της ΔΥΠΑ, υποχρεώνει τον δικαιούχο επιδομάτων να ξοδεύει υποχρεωτικά το 50% μέσω κάρτας και να κάνει ανάληψη το υπόλοιπο. Δηλαδή για να πληρώσει το ενοίκιο ή την δόση του δανείου έχει διαθέσιμο μόνο το μισό επίδομα! Η μισή βοήθεια σε κουπόνι, η άλλη μισή σε μετρητά, και ο δικαιούχος να προσπαθεί να εξηγήσει στον σπιτονοικοκύρη του ότι το ενοίκιο δεν πληρώνεται με POS.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, έρχεται και το κράτος-εισπράκτορας να επιβάλει φόρο σε όσους δεν καταφέρνουν να ξοδέψουν το 30% του εισοδήματός τους με κάρτα. Αν δεν προλάβεις να «περάσεις» αρκετές συναλλαγές από το πλαστικό χρήμα, πληρώνεις πρόστιμο. Αλήθεια, ποιος θα φανταζόταν ότι το κράτος ως «μέγας υποστηρικτής» των τραπεζών θα σε τιμωρούσε επειδή δεν κατανάλωσες αρκετά μέσω κάρτας; Ποιος θα πίστευε ότι το επίδομα ανεργίας θα μετατρεπόταν σε «κουπόνι» για επιλεγμένες και περιορισμένες δαπάνες; Κι αν τολμήσεις να διαμαρτυρηθείς, η απάντηση είναι πάντα η ίδια: «Είναι για το καλό σου, για να πατάξουμε τη φοροδιαφυγή και να εκσυγχρονίσουμε το κράτος».
Καλός ο εκσυγχρονισμός και η πάταξη της φοροδιαφυγής, αλλά τελικά ποιος κάνει κουμάντο στην τσέπη μας;
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
Παγκόσμιος Πόλεμος v.3.0 στη Μέση Ανατολή?
Στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1945, ο κόσμος...
