Η φετινή «παράσταση» των πόθεν έσχες των αρχηγών κομμάτων θύμισε περισσότερο πρωτοσέλιδο οικονομικού ριάλιτι, παρά άσκηση διαφάνειας ή κοινωνικής λογοδοσίας. Με πρωταγωνιστή τον Στέφανο Κασσελάκη – «χρυσό παιδί» του Κινήματος Δημοκρατίας, αφού δήλωσε εισοδήματα πάνω από 1,6 εκατομμύρια δολάρια, με ακίνητα από Αθήνα ως ΗΠΑ και μετοχές αξίας 3,7 εκατομμυρίων δολαρίων. Δίπλα του, οι κλασικοί «αρχηγοί» που διατηρούν το προσωπικό τους οικονομικό status quo. Κι αυτό γιατί δείχνουν μια εντυπωσιακή σταθερότητα στις καταθέσεις, τα ακίνητα και τα μετοχικά χαρτοφυλάκια, με μικρές μόνον μεταβολές – σαν να μη τους άγγιξε ποτέ η «κρίση» της αγοράς ή το φορολογικό κυνηγητό, Σαν να μην επηρεάζονται οι πολιτικοί αρχηγοί από τις αναταράξεις της αγοράς. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τσούρμο ακίνητα και σημαντικό χαρτοφυλάκιο, ο Ανδρουλάκης με εκατομμυρίσιο καταθετικό λογαριασμό και η υπόλοιπη αντιπολίτευση με κινητά και ακίνητα, που δύσκολα θα τα ταυτίσει κάποιος με τον μέσο Έλληνα. Κλασσική εξαίρεση και φέτος, ο Δημήτρης Κουτσούμπας του ΚΚΕ, που μένει σταθερά στον πυθμένα της περιουσιακής «ταπεινότητας», αποδεικνύοντας ότι και η φτώχεια μπορεί να είναι τελικά πολιτική επιλογή.
Όσο για την ουσία; Για άλλη μια χρονιά – και με την ίδια τελετουργία – δημοσιεύθηκαν τα γνωστά ντοσιέ με απλά νούμερα, αφήνοντας στο σκοτάδι το πόθεν, δηλαδή το «πώς» και το «γιατί» των προσωπικών θησαυρών. Η διαφάνεια έγινε και πάλι κοσμητικό, το πολιτικό χρήμα παρέμεινε ανέγγιχτο και η κοινωνία αρκέστηκε στο θέαμα. Γιατί στην Ελλάδα, η πολυτέλεια στην πολιτική δεν είναι απλώς μια συνήθεια – είναι το βασικό προσόν για τη διατήρηση της εξουσίας. Και το πραγματικό «πόθεν», για άλλη μια φορά, μετατίθεται στις καλένδες…
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
