Τα ΕΛΤΑ σε αποδρομή: Μαζικά λουκέτα, και στο βάθος σενάρια ιδιωτικοποίησης;

Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία θυμίζουν πλέον ένα γέρικο περιστέρι που προσπαθεί να πετάξει με σπασμένες φτερούγες. Καταστήματα κλείνουν το ένα μετά το άλλο, τα ρολά κατεβαίνουν και τα ταχυδρομικά κουτιά σκουριάζουν. Οι παλαιότεροι αναπολούν άλλες εποχές, τότε που ο ταχυδρόμος ήξερε με το μικρό όνομα όλους τους πολίτες του τομέα του.

Καλά θα μου πείτε είναι δυνατό να μέναμε τόσο πίσω αφού κάνουμε άλματα με την «ψηφιακή μετάβαση»; Άραγε όμως θα φτάσει τούτη στα δυσπρόσιτα χωριά που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς υπηρεσίες; Σε αυτές τις περιοχές που ήδη το αστικό ΚΤΕΛ περνά ελάχιστα και το ΑΤΜ έχει ξηλωθεί προ ετών, ο ταχυδρόμος αποτελεί τον μοναδικό σύνδεσμο.
Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι υπηρεσίες των ΕΛΤΑ υποβαθμίστηκαν δραματικά. Καθυστερήσεις, ελλείψεις προσωπικού, μείωση δρομολογίων και ελάχιστες νέες επενδύσεις σε ψηφιακές υποδομές. Έφτασε η κατάσταση στο ως εδώ και μη παρέκει, με ατομικούς και εταιρικούς πελάτες να γυρίζουν την πλάτη στις υπηρεσίες των ΕΛΤΑ που έχασαν την συνέπεια και αξιοπιστία τους. Αντί οι διοικούντες  να αναστρέψουν την προβληματική κατάσταση, άφηναν τα πράγματα να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.
Και ποιο είναι το «εναλλακτικό σχέδιο»; Σίγουρα όχι η τρίμηνη παράταση ζωής που δόθηκε για να καταλαγιάσει η σκόνη που σηκώθηκε και οι αντιδράσεις ακόμη και εντός του κυβερνητικού στρατοπέδου. Τι ακολουθεί; Ξεπούλημα σε κάποια ιδιωτική κούριερ; Και τότε πόσα χιλιόμετρα θα πρέπει να διανύει κάποιος από νησί ή από ορεινή περιοχή για να έχει ταχυδρομικές υπηρεσίες; Κι αν άραγε φτάσουν στο μέρος του πόσο θα στοιχίζουν;  
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας