Η πλατεία του Αγίου Αντωνίου ανοίγει σαν παλιά φωτογραφία.
Οι άνθρωποι του Δασκίου κατεβαίνουν απ’ τη μνήμη και στέκονται στο φως, άλλοι με βλέμμα καρφωμένο στο χθες, άλλοι με το σώμα στραμμένο στο αύριο.
Τα αυτοκίνητα μένουν ακίνητα, ο χρόνος κυλά αλλιώς.
Και πάνω απ’ τις στέγες περνά λίγο Hollywood, όχι για να κλέψει την ιστορία, αλλά για να της θυμίσει πως κάθε μικρή πόλη έκρυβε πάντα ένα μεγάλο όνειρο.





