Μην βιαστειτε να με κατατάξετε σε αυτούς που όταν δέχονται τηλεφωνικές κλήσεις για προσφορές τηλεφωνίας, ενέργειας και δεν ξέρω τι άλλο, το κλείνει ή τους σκυλοβρίζει. Αντιθέτως έχοντας πάντα κατά νου ότι είναι εργαζόμενοι που προσπαθούν να βγάλουν το μεροκάματο τους, τους απαντώ ευγενικά. Εξαίρεση αποτελούν οι “περίεργες” κλήσεις για δήθεν επενδυτικές ευκαιρίες ή τι άλλο εφευρίσκουν οι τηλεαπατεώνες για να βάλουν το χέρι τους στο πορτοφόλι μας. Εκεί αν έχω χρόνο και διάθεση ενδέχεται να παίξω για λίγο το παιχνίδι τους παριστάνοντας τον ανυποψίαστο και μετά τους ξεμπροστιάζω με τον ανάλογο εξάψαλμο.
Ωστόσο, αναρωτιέμαι δεν πρέπει να μπει μια σειρά και σε αυτό το άναρχο τοπίο; Ξεκινάει κάποιος από το πρωί την δουλειά του και βομβαρδίζεται με τηλεφωνήματα από Σαλαμίνα ή άγνωστα κινητά. Βλέπει πλέον κάποιος Σαλαμίνα και ανεβάζει πίεση, που λόγος να την επισκεφτεί κιόλας… Και αν έχει κινητό λίγο “προχωρημένο” θα του βγάλει κόκκινη ένδειξη ανεπιθύμητο, για να παρακάμψει κάποιες από τις «επιθέσεις». Μα είναι σαν καθημερινός βομβαρδισμός που προσπαθούμε να αναχαιτίσουμε, αλλά και πάλι κάποιο “βαλλιστικό” τηλεφώνημα θα περάσει και θα μας πετύχει. Ώρα κοινής ησυχίας δεν υπάρχει, αφού εκεί το καταμεσήμερο είναι το καλύτερο τους. Μάλιστα πολλές φορές την ίδια ημέρα τηλεφωνούν 2-3 φορές από την ίδια εταιρεία.
Και δεν λέω να τους αποκλείσουμε εντελώς, γιατί υπάρχουν πράγματι και συμφέρουσες προσφορές που αξίζουν επικοινωνίας. Ίσως η δημιουργία ενός πρωτοκόλλου που να επιτρέπει συγκεκριμένο αριθμό τηλεφωνημάτων προς κάθε πολίτη ανά ημέρα, ώστε όλοι αυτοί οι πάροχοι να παίρνουν σειρά και να μην πλακώνουν όλοι μαζί κάθε μέρα θα ήταν μια λύση.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
