Στην τέταρτη εκλογική κοινοβουλευτική περιπέτεια, μέσα σε μόλις έξι χρόνια μπαίνει η χώρα μας. Έρμαιο ανεύθυνων εξαγγελιών των εκάστοτε κομμάτων της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα οποία έταζαν «λαγούς με πετραχήλια» για να ανέλθουν στην καρέκλα της νομής της εξουσίας.
Δυστυχώς η χώρα μας έχασε κάθε αξιοπιστία στο διεθνές περιβάλλον με τα καμώματα του «λεφτά υπάρχουν» του κ. Παπανδρέου, τέτοιες μέρες το 2009, το «Ζάππειο 1 και 2» του κ. Σαμαρά και φυσικά το πρόγραμμα της «Θεσσαλονίκης» που εξήγγειλε τον Σεπτέμβριο του 2014 ο κ. Τσίπρας. Η άκρατη λαϊκίστικη υποσχεσιολογία προς άγραν ψήφων, η δημαγωγία των κόμματων εξουσίας που αλληλοκαταγγέλλονται για παραλαβή «καμένης γης», δημιουργούν το θέατρο του παραλόγου για την Ελλάδα, που κατάντησε παγκόσμιος περίγελος.
Η μόνη θετική παράμετρος της εκλογικής διαδικασίας της 20ης Σεπτεμβρίου είναι πάντως ότι, ότι τα «Θα» εξαλείπουν από το προεκλογικό πρόγραμμα των δυο πόλων εξουσίας. Μακάρι η επόμενη μέρα να φέρει τις συνθήκες για μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας που θα αλλάξει ριζικά τον τόπο.
Αλλιώς θα ανατρέχουμε και πάλι στον Κώστα Καβάφη και στο «και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους (βλέπε αντιμνημονιακούς και μνημονιακούς). Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις».
Θόδωρος Ελευθεριάδης
