Εδώ και πολλά χρόνια, κατά τη θερινή περίοδο, εισήγοντο ακτινίδια από δύο κυρίως χώρες. Τη Νέα Ζηλανδία και τη Χιλή. Τα ακτινίδια της Χιλής παρουσίαζαν πολλά ελαττώματα και συνεχώς η κατανάλωσή τους μειωνόταν. Σήμερα δεν βρίσκει κανείς ακτινίδια Χιλής στην αγορά. Αντιθέτως τα ακτινίδια της Νέας Ζηλανδίας ήταν πολύ υψηλής ποιοτικής στάθμης και επεκράτησαν στη χώρα μας παρά τις πολύ υψηλές τιμές τους.
Καρποί ομοιόμορφοι στο μέγεθος, ομοιόμορφοι στο σχήμα, χωρίς κανένα ελάττωμα εξωτερικό και εσωτερικό, με εξαιρετικές οργανοληπτικές ιδιότητες.
Σε μια ημερίδα, όπου ομιλητής ήταν Νεοζηλανδός, ο γράφων εξήρε την ποιότητα των Νεοζηλανδικών ακτινιδίων και τόνισε ότι αυτά πρέπει να αποτελέσουν παράδειγμα στη χώρα μας.
Δυστυχώς, η εξαιρετική αυτή εικόνα χάλασε κατά το τρέχον έτος. Επικρατεί μια ανομοιομορφία η οποία υποδηλώνει είτε προχειρότητα στη διαλογή και συσκευασία, είτε προϊόν δεύτερης διαλογής. Συναντήσαμε στην αγορά της Βέροιας ολόκληρα κιβώτια με καρπούς έντονα πεπλατυσμένους. Σπάνια συναντά κανείς κιβώτια με ομοιόμορφους καρπούς. Αλλά και εσωτερικά, στη σάρκα παρατηρείται, ιδίως όταν αρχίζει το μαλάκωμα, αποχρωματισμός της σάρκας. Η χλωροφύλλη η οποία αποτελεί το πράσινο χρώμα του καρπού και είναι εκείνη που έχει τις υπακτικής ιδιότητες, για τις οποίες οι ηλικιωμένοι άνθρωποι καταναλώνουν τα ακτινίδια, έχει χαθεί και παραμένει η λίγη ξανθοφύλλη η οποία προσδίδει ένα υποκίτρινο χρώμα σ’ αυτήν. Αυτά τα ακτινίδια δεν μπορούν να ενταχθούν στην πρώτη ποιοτική βαθμίδα.
Η απώλεια της χλωροφύλλης αποδίδεται στη μακρά συντήρηση σε συνθήκες ψύξης. Στα Ελληνικά ακτινίδια το φαινόμενο αυτό εκδηλώνεται μετά από παραμονή στην ψύξη τουλάχιστον έξι μηνών. Διερωτάται κανείς αν τα ακτινίδια αυτά διατηρήθηκαν επί τόσο μακρό χρονικό διάστημα ή υπάρχει κάποιο άλλο ή άλλα αίτια τα οποία μόνο με εργαστηριακό έλεγχο ίσως να μπορούν να προσδιοριστούν.
Με λύπη γράφονται αυτές οι γραμμές για τα εισαχθέντα στη χώρα μας Νεοζηλανδέζικα ακτινίδια, γιατί αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά, ύστερα από πολλά χρόνια.
Ωστόσο εκείνο που εύλογα προκύπτει, είναι ότι τα ακτινίδια αυτά δεν μπορεί να πωλούνται προς 4 και ευρώ το κιλό.
Δ.Κ. Στυλιανίδης
επ. Δ/ντής Ινστιτούτου Φυλλοβόλων Δένδρων
