Γράφει ο Καθηγητής Θεόδωρος Φορτσάκης, Τομεάρχης Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας, υπ. βουλευτής Επικρατείας, τ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών
Ο επτάμηνος απολογισμός της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην παιδεία είναι καταστροφικός. Τα σχολεία μας θα ανοίξουν σε λίγες μέρες με τεράστια κενά, ενώ ο κ. Μπαλτάς προτίμησε να αποσπάσει σε διοικητικές θέσεις χιλιάδες κομματικούς εκπαιδευτικούς. Τα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού εγκαταλείφτηκαν στην τύχη τους χωρίς εκπαιδευτικούς, χωρίς κονδύλια. Χειρότερη όμως από την ανικανότητα αποδείχτηκε η ιδεοληψία του κ. Μπαλτά. Πολέμησε την αριστεία σαν «αρρώστια», διότι δήθεν προσβάλλει την ισότητα! Όμως η ισότητα νοείται ως ισότητα ευκαιριών στην εκκίνηση, με ενίσχυση των ασθενεστέρων, όχι ως υποχρεωτική εξίσωση όλων στην άφιξη! «Αιέν αριστεύειν» μας προτρέπει ο Όμηρος από τα βάθη των αιώνων, δηλαδή να προσπαθήσουν όλοι να αναδείξουν τον καλύτερο εαυτό τους. Για τον κ. Μπαλτά όμως δεν χρειάζεται ένας μαθητής να πετύχει τη βάση του 10 για να προαχθεί στην επόμενη τάξη του Λυκείου και έτσι μπορεί να εισάγεται στο πανεπιστήμιο με επίδοση ακόμη και 2 στα 20! Τα πρότυπα πειραματικά σχολεία, τα σχολεία της αριστείας, ουσιαστικά καταργήθηκαν. Οι σχολικές μονάδες διοικούνται πλέον από κομματικούς διευθυντές, ενώ οι Περιφερειακοί Διευθυντές διορίστηκαν ανάλογα με τη συμμόρφωσή τους στις επιταγές του ΣΥΡΙΖΑ, όταν αυτός, πριν αναλάβει την εξουσία, προσπαθούσε να ματαιώσει με τη βία κάθε μεταρρύθμιση. Ο Υπουργός προτιμά τον μαυροπίνακα και την κιμωλία από τον εκσυγχρονισμό και τη ψηφιοποίηση των σχολείων και μάλιστα επιλέγει να επιστρέψει τις σχετικές ευρωπαϊκές επιδοτήσεις! Ολόκληρη η τριτοβάθμια εκπαίδευση απειλήθηκε με ολοκληρωτική ισοπέδωση με το διαβόητο «πολυνομοσχέδιο Μπαλτά», που «πάγωσε» την τελευταία στιγμή. Μόνο τους «αιώνιους» φοιτητές πρόλαβε να επαναφέρει ο κ. Υπουργός!
Τι πρέπει να γίνει τώρα; Όλες οι βαθμίδες της παιδείας μας χρειάζονται ευρύτατο ανασχεδιασμό. Καινούργιος χάρτης όλων των σχολικών μονάδων, πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων. Πλήρης αναδόμηση με τις απαραίτητες συνενώσεις, με προίκα πλήρη διοικητική και τεχνολογική υποδομή για ισχυρές μονάδες. Παραγωγή στελεχών διοίκησης της παιδείας από ειδικό εθνικό φορέα. Ανάθεση της εκπόνησης των διδακτικών και ωρολογίων προγραμμάτων σε ενιαίο επιστημονικό οργανισμό, με βάση τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών, όχι των συνδικαλιστών. Επέκταση των ολοήμερων σχολείων. Ενίσχυση της ψηφιοποίησης. Προαγωγή της αριστείας με συστηματική αντικειμενική αξιολόγηση μαθητών και καθηγητών, πρωτίστως στο επίπεδο της σχολικής μονάδας. Εξωστρέφεια, περισσότερη έμφαση στις ξένες γλώσσες, καλύτερη διασύνδεση με την Ευρώπη. Επαναφορά και επέκταση των προτύπων και πειραματικών σχολείων. Υποχρεωτική διετής προσχολική φοίτηση. Για τα πανεπιστήμια επίσης πλήρης ανασχεδιασμός, για τη δημιουργία μεγάλων πανεπιστημιακών πυρήνων, ποιοτικών και ανταγωνιστικών. Καλύτερη διασύνδεσή τους με την οικονομία και την αγορά εργασίας. Δημιουργία Εθνικού Φορέα για το σκοπό αυτό, ιδίως με τη συνολική οργάνωση της έρευνας με συνδυασμό δημοσίων και ιδιωτικών πόρων. Συνολικός εξορθολογισμός των δαπανών για την παιδεία με εμπεριστατωμένη επαναξιολόγηση όλων των αναγκών. Διαρκής επαναξιολόγηση και αναμόρφωση.
Σήμερα το σημαντικότερο πρόβλημα της κοινωνίας μας είναι η παιδεία, γιατί αυτή διαμορφώνει τις αντιλήψεις και νοοτροπίες μας, επομένως καθορίζει και τις συμπεριφορές μας. Τελικά και το σημερινό οικονομικό μας χάλι είναι πρωτίστως ζήτημα παιδείας. Γι’ αυτό προέχει απολύτως η άμεση ανασυγκρότηση και επανεκκίνησή της.
