Τριάντα χρόνια λειτουργίας συμπληρώνει αυτές τις ημέρες το ΕΚΑΒ Ημαθίας, που όταν ιδρύθηκε το 1986 ήταν το πρώτο περιφερειακό Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας, μετά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Με πεδίο δράσης ένα κομβικό σημείο της Εγνατίας Οδού, οι εργαζόμενοι και διασώστες του ΕΚΑΒ Ημαθίας ήταν παρόντες και αποτελεσματικοί σε μεγάλα και δύσκολα περιστατικά όπως οι φονικές καραμπόλες του 2013 και 2014 επί της Εγνατίας, τότε που ο χρόνος για όλους τους εμπλεκόμενους μετρούσε αντίστροφα. Μέρες αγωνίας αλλά και μέρες αυτοθυσίας έχουν ζήσει πολλές φορές τα πληρώματα του ΕΚΑΒ κι αν μιλήσεις μαζί τους καταλαβαίνεις πόσο σημαντική είναι η δουλειά τους και η συμβολή τους, και μάλιστα σε αντίξοες πολλές φορές συνθήκες. Να θυμηθούμε την πτώση του ουκρανικού Γιάκοβλεφ το 1997 στα Πιέρια, που θα μείνει αξέχαστη στους διασώστες του ΕΚΑΒ Ημαθίας που ήταν εκεί ολόκληρα μερόνυχτα.
«Τι να πρωτοθυμηθούμε» λένε οι ίδιοι, όταν τους ρωτάς για τις δύσκολες στιγμές… Από την άλλη βέβαια, στην καθημερινότητα αντιμετωπίζουν και διαμαρτυρίες πολιτών για τους χρόνους ανταπόκρισης σε κάποια περιστατικά.
«Και εδώ όμως, έχουμε πει πολλές φορές και το έχουμε επισημάνει ότι εάν δεν απεμπλακούμε από τα δευτερογενή περιστατικά, τότε τα επείγοντα εγκυμονούν κινδύνους. Το γνωρίζουμε, διαμαρτυρόμαστε κι εμείς για αυτό στους αρμόδιους, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι περισσότερο» λένε οι ίδιοι. Προφανώς είναι θέμα αρμοδιοτήτων, προτεραιοτήτων και υποδομών.
Το ΕΚΑΒ Ημαθίας όταν πρωτοιδρύθηκε ξεκίνησε με 27 εργαζόμενους. Σήμερα έχει ανθρώπινο δυναμικό 32 ατόμων και πέντε ασθενοφόρα και συστεγάζεται με τη Νοσηλευτική Σχολή σε χώρο του Γενικού Νοσοκομείου Βέροιας.
