Ο Πέτρος Τατσόπουλος δεν είναι ιδιαίτερα αγαπητός, σε πολύ κόσμο. Είναι ένας άνθρωπος, που είναι γνωστός στους περισσότερους λόγω της έκθεσής του στα Μ.Μ.Ε, που όμως, όπως τόνισε ο φιλόλογος Αλέξανδρος Κόγκας, που τον παρουσίασε, «χρησιμοποιεί τη δύναμη των σόσιαλ μίντια με έναν υποδειγματικό τρόπο». Αυτός ήταν κι ένας λόγος για να γεμίσει ο ανακαινισμένος χώρος της αίθουσας εκδηλώσεων της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Βέροιας τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου στις 6 το απόγευμα. Για τον ίδιο λόγο όμως υπήρχε και κόσμος, που δεν παρευρέθηκε στην παρουσίαση και ομολογουμένως… έχασε. Ήταν η πιο ιδιαίτερη, η πιο πρωτότυπη, η πιο ξεκούραστη παρουσίαση βιβλίου, που έχει γίνει… Ο φιλόλογος Αλέξανδρος Κόγκας, με την έντονη προσωπικότητά του, εντελώς χαλαρά και με πολύ μεγάλη δόση χιούμορ μάς παρουσίασε τον Πέτρο Τατσόπουλο λέγοντας: «Ο Τατσόπουλος έχει βρει τη θέση του στην ιστορία της λογοτεχνίας. Όπως γράφει ο ίδιος στο δεύτερο κεφάλαιο του Γκαγκάριν, που αναφέρεται στη σχέση του Μάνου Χατζιδάκι με το ρεμπέτικο, «Κάθε εποχή ορίζει το κάδρο της – τι θεωρεί ότι χωράει σ’ αυτό και τι θεωρεί ότι περισσεύει. Συχνά μάλιστα, οι ίδιοι άνθρωποι, αλλάζουν γνώμη γύρω από το τι χωράει και το τι περισσεύει». Ο Τατσόπουλος χωράει στο κάδρο μας τα τελευταία 35 και βάλε χρόνια και δεν είναι ότι δεν έχει αλλάξει η εποχή ή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Αλίμονο, όλα έχουν αλλάξει φριχτά. Χωράει στο κάδρο γιατί τόσο χαρισματικοί δημιουργοί δε θα μπορούσαν να περισσέψουν σε καμιά εποχή. Εξάλλου με τη στάση του, το ενδιαφέρον του για κοινωνικά θέματα (με πιο πρόσφατο το ζήτημα της έκδοσης των 8 Τούρκων αξιωματικών) και το πάθος με το οποίο υποστηρίζει τις πάντοτε ορθολογικές απόψεις του, (προσωπικά πιστεύω πως χρησιμοποιεί τη δύναμη των σόσιαλ μίντια με έναν υποδειγματικό τρόπο, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία) ο Τατσόπουλος είναι ο άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών, είναι ο πνευματικός άνθρωπος που αποζητάμε. Και κυρίως είναι συγγραφέας. Παλεύει να προβληματίσει τον αναγνώστη, προσπαθεί να μείνει προσιτός και εύληπτος, χωρίς να γίνεται φτηνός.»
Όσο αφορά στο βίβλίο του Πέτρου Τατσόπουλου, «ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ, ο κόσμος από χαμηλά» ένα non fiction novel, είναι ένα βιβλίο, που γράφτηκε σε διάρκεια 6 χρόνων περίπου, λόγω της εμπλοκής του συγγραφέα με την πολιτική και είναι αφιερωμένο στο Νικόλα Τριανταφυλλίδη, ιδιοκτήτη του μαγαζιού “Gagarin 205”, που στην ουσία έδωσε την αφορμή στον συγγραφέα να το γράψει. Στο βιβλίο του ο Τατσόπουλος κάνει μια προσπάθεια να αφηγηθεί την ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας, όπως δε θα τη διδαχτούμε ποτέ. Μέσα από τις ιστορίες γνωστών προσώπων των γραμμάτων και των τεχνών αλλά και αντισυμβατικών καλλιτεχνών από την cult και από την trash σκηνή, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιάννης Φλωρινιώτης, η Άννα Βίσση, η Μελίνα Μερκούρη, ο Χάρρυ Κλυνν, ο Γιώργος Οικονομίδης, ο Εμπειρίκος και ο Σουγκλάκος, ο Γλέζος, ο Θεοδωράκης και η Τζούλια Αλεξανδράτου, ο Γκουζγκούνης και ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος, ο Τατσόπουλος προσπαθεί να μας κάνει να δούμε την Ελλάδα από χαμηλά και να ξεναγηθούμε σε έναν κόσμο, που έχουν καταλυθεί τα όρια ανάμεσα στο υψηλό και στο χυδαίο, αφού και η πιο τολμηρή φαντασίωση φλερτάρει με μια προ πολλού χαμένη αθωότητα.
Το «ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ, ο κόσμος από χαμηλά» είναι μια μυθιστορηματική αφήγηση μιας πραγματικής ιστορίας. Μια αφήγηση πραγματικών γεγονότων και ανθρώπων με την τεχνική και το δραματικό ύφος του μυθιστορήματος.
Όπως και να ’χει η χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου του Πέτρου Τατσόπουλου «ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ, ο κόσμος από χαμηλά» από τον χαρισματικό φιλόλογο Αλέξανδρο Κόγκα ήταν μια «εμπειρία»…
Κατερίνα Γρηγοριάδου
