Έχουν γραφτεί πολλά κατά καιρούς για τον Μανώλη Ανδρόνικο, ωστόσο δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ξεχνάμε τον Νίκολας Χάμοντ και το έργο του (με την ευκαιρία της ενδιαφέρουσας πρότασης του Γιώργου Γουλτίδη για μια παγκόσμια διοργάνωση στη Βεργίνα). Να θυμίσουμε πόσο πολύ αγαπούσε ο καθηγητής την Ελλάδα και τον πολιτισμό μας. Τόσο ώστε τρεις εβδομάδες πριν από τον θάνατό του (έφυγε 24 Μαρτίου 2001, σε ηλικία 93 ετών) έστειλε στον Τύπο κοινή επιστολή με άλλους τρεις καθηγητές του Κέμπριτζ, επισημαίνοντας την ανάγκη να μη θιγεί η ιστορική τοποθεσία της Μάχης του Μαραθώνα από τα ολυμπιακά έργα του 2004.
Με 24 βιβλία και 130 άρθρα στο ενεργητικό του πάνω στην ελληνική ιστορία, την αρχαιολογία κ.λπ., ο Νίκολας Χάμοντ αποτελεί την ενσάρκωση της ισοκράτειας ρήσης: «Και μάλλον Έλληνες καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας ή τους της κοινής φύσεως μετέχοντας». Δηλαδή: περισσότερο αρμόζει να αποκαλούμε Έλληνες εκείνους που μετέχουν της παιδείας μας παρά όσους έχουν απλώς την ίδια καταγωγή με μας.
