Στο περιθώριο του νέου σκανδάλου της Novartis έρχονται τα μαντάτα για ένα παλιό. Αθώοι κρίθηκαν για δεύτερη φορά από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων οι 36 κατηγορούμενοι, επιχειρηματίες και χρηματιστές, για την υπόθεση με τις μετοχές-φούσκες του Χρηματιστηρίου Αξιών το 1999.
Κάποια από τα ενδιαφέροντα στοιχεία της υπόθεσης είναι τα παρακάτω:
-Το δικαστήριο κήρυξε αθώους κατά πλειοψηφία 2 προς 1 όλους τους κατηγορούμενους από τα αδικήματα της απάτης και της νομιμοποίησης εσόδων.
-Το μέλος της σύνθεσης δικαστηρίου που διαφώνησε είχε την άποψη ότι όλοι οι κατηγορούμενοι πρέπει να κριθούν ένοχοι και για τις δύο αξιόποινες πράξεις.
-Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν αντίθετη με την εισαγγελική εισήγηση που ζήτησε την ενοχή όλων των εμπλεκόμενων. Η Εισαγγελέας Έδρας ζήτησε από το δικαστήριο να κηρύξει ενόχους τους 36, καθώς κατά την κρίση της ήταν εσφαλμένη και η πρώτη αθώωσή τους.
-Ο Άρειος Πάγος είχε ασκήσει το 2013 αναίρεση κατά της πρώτης τότε αθωωτικής απόφασης, κρίνοντας πως η απαλλακτική απόφαση στερούνταν ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.
Ασφαλώς η νέα εξέλιξη σε ένα θέμα που συζητιέται πολύ από το 1999 (οπότε και είχε ξεκινήσει η δικαστική έρευνα με την παραπομπή 67 κατηγορουμένων, που με εφετειακό βούλευμα μειώθηκαν σε 42, οι έξι από αυτούς δεν είναι στη ζωή), δηλώνει πολλά για όσα μπορούμε να προσδοκούμε από το νέο σκάνδαλο και όσα ενδεχομένως ακολουθήσουν. Ασφαλώς κανείς δεν μπορεί να κρίνει δικαστικές αποφάσεις, ωστόσο καμιά φορά και μόνο η ανάγνωσή τους αρκεί για να βγάλει ο λαός συμπεράσματα. Για να μην μιλήσουμε για τον χρόνο απονομής της δικαιοσύνης. Τέλος, απολύτως ενδεικτικό μιας γενικής κατάστασης είναι και το ότι στους 36 κατηγορούμενους της υπόθεσης του Χρηματιστηρίου, δεν συμπεριλαμβάνεται κανένα πολιτικό πρόσωπο της εποχής, παρότι πολλοί υψηλά ιστάμενοι είχαν ποντάρει τον καιρό εκείνο πολιτικά στην τρελή πορεία του ΧΑΑ.
Στην Ελλάδα της βουλευτικής ασυλίας και της... εναλλακτικής πολιτικής ευθύνης, ο σαματάς είναι πολύς μα ο κουβάς άδειος.
