Στην προχθεσινή συνέντευξη του ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας απάντησε σε σχετική ερώτηση ότι ήταν επιλογή του να μην συγκαλέσει συμβούλιο πολιτικών αρχηγών και να πάρει αποφάσεις ιστορικής σημασίας ασκώντας εξωτερική πολιτική χωρίς να στραφεί καθόλου προς το εσωτερικό.
Αλήθεια, υπάρχει συναίσθηση της πολιτικής και ιστορικής ευθύνης από τον Αλ. Τσίπρα ή έχει την εντύπωση ότι χειρίζεται ένα άνευ ουσίας διαδικαστικό θέμα; Ανύπαρκτη ενημέρωση όλο αυτό το διάστημα ωσάν να πρόκειται για ένα θέμα που αφορά μόνο την κυβέρνηση και τους υπόλοιπους δεν τους πέφτει λόγος!
Το λυπηρό είναι ότι ένα θέμα υψίστης εθνικής σημασίας, όπως το Μακεδονικό, αντί να ενώσει τον λαό και τον πολιτικό κόσμο, γίνεται αιτία διχασμού. Το αυτονόητο που είναι η προάσπιση των εθνικών συμφερόντων, της ιστορίας και του πολιτισμού, χωρίς παραχωρήσεις και συμβιβασμούς μπήκε στην πολιτική ζυγαριά από την κυβέρνηση για να προκύψει αυτή η “ελλιποβαρής” συμφωνία.
Γνωρίζει ο Αλ. Τσίπρας ότι ο ελληνικός λαός αντιτίθεται στην συμφωνία, δικαιολογεί με απάθεια την άνευ ουσίας διαφωνία του συνεταίρου του Π. Καμμένου, σφυρίζει αδιάφορα εν όψει της πρότασης δυσπιστίας και οδηγεί το “τρένο” της χώρας όπου θέλει χωρίς να ρωτά καν τους επιβάτες...Είναι κρίμα μετά από τόσο αγώνα στο οικονομικό πεδίο να εκτροχιαστεί το τρένο, εξαιτίας εθνικού θέματος.
