Σήμερα 21 Αυγούστου 2018 και επίσημα είμαστε εκτός μνημονίων. Ημέρα για πανηγυρισμούς ή για απολογισμό του τι καταφέραμε από το 2009 που μπήκαμε στο τούνελ των μνημονίων;
Κανονικά θα έπρεπε να σημαιοστολίσουμε, να γίνουν παρελάσεις και ο κόσμος να ξεχυθεί στους δρόμους, σαν από σκηνές της απελευθέρωσης από την κατοχή.
Ωστόσο δικαιολογημένα υπάρχει μούδιασμα, αφού απ’ ότι φαίνεται δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι θεαματικά στην οικονομική καθημερινότητα του Έλληνα. Το μέλλον είναι υποθηκευμένο και μάλιστα για πολλά χρόνια και όσο και να διατείνονται ότι απαλλαγήκαμε από εφαρμοστικούς νόμους και μνημονιακές ρήτρες, κάποια πράγματα δεν αναιρούνται, ούτε επανέρχονται.
Φυσικά δεν πρέπει να επανέλθει η ασυδοσία των προηγούμενων ετών, αλλά τουλάχιστον να ανακτήσει η χώρα μας την αυτοκυριαρχία της και να μπορεί να αποφασίσει αυτή για το μέλλον της, χωρίς να χρειάζεται το πράσινο φως των «χαρτογιακάδων» των Βρυξελλών. Αυτό όμως απαιτεί κυρίως σύμπνοια μεταξύ πολιτικών και λαού, βασικό συστατικό που λείπει από την ελληνική συνταγή.
