Με αφορμή την ανακοίνωση που συνυπογράφουν οι τρεις κυβερνητικοί βουλευτές σχετικά με τις αποζημιώσεις που αφορούν τις πλημμύρες στην Ημαθία, έχουμε την αίσθηση ότι βρισκόμαστε μπροστά στο κλασσικό θέμα της ελληνικής γραφειοκρατίας και των αντανακλαστικών που πρέπει να επιδεικνύει ο «μηχανισμός» σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Και αναφερόμαστε στον μηχανισμό υπό την ευρεία έννοια, αφού πέρα από την στενή έννοια του κράτους-κυβέρνησης σε αυτές τις περιπτώσεις εμπλέκονται ενεργά η περιφέρεια και οι δήμοι.
Το δυσάρεστο είναι ότι ενώ οι πλημμυροπαθείς μετρούν τις πληγές τους και αναμένουν την άμεση στήριξη της πολιτείας, δυστυχώς απ΄ότι φαίνεται ακόμη ψάχνουμε ποιος θα κάνει την αίτηση για να ενταχθεί η περιοχή μας στο καθεστώς των αποζημιώσεων λόγω των πλημμυρών. Είναι, αν μη τι άλλο αστείο στην εποχή που η πληροφορία τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, να μην έχουμε θεσπίσει μέτρα που να ανταποκρίνονται άμεσα σε έκτακτες καταστάσεις ανάγκης.
Η περιφέρεια και οι δήμοι με συγκεκριμένα πρωτόκολλα σε συνεργασία με τις κυβερνητικές υπηρεσίες θα πρέπει να κινούν άμεσα τις διαδικασίες και να μην χρειάζονται να περάσουν εβδομάδες στην καλύτερη περίπτωση ή και μήνες για να ξεκινήσει η διαδικασία αιτήσεων και αποζημιώσεων. Την αλληγορία που δυστυχώς δείχνει συχνά η πολιτεία για την πρόβλεψη ή και την αντιμετώπιση των πλημμυρών, ας μην την επιδεικνύει και στην ανακούφιση των ζημιωθέντων. Εκεί είναι που πρέπει να «σηκώσει» διπλά τα μανίκια και να προστρέξει σε άμεση ανακούφιση των πλημμυροπαθών, παρακάμπτοντας όχι τη νομιμότητα ή τις ασφαλείς διαδικασίες, αλλά τον κυκεώνα των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων.
Ήδη ο Έλληνας επίτροπος Πολιτικής Προστασίας στην Ε.Ε. ανακοίνωσε ότι θα υπάρξουν τροποποιήσεις στους κανονισμούς για να είναι αμεσότερη η στήριξη της Ε.Ε. προς πληγέντα κράτη-μέλη. Τα διαρθρωτικά ταμεία και τα ταμεία αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι διαθέσιμα σε τέτοιες περιπτώσεις. Με εφαρμογή πρωτοκόλλων που θα διέπονται από ευέλικτες διαδικασίες, θα δίνουν την δυνατότητα στην πολιτεία να δείχνει γρήγορα αντανακλαστικά σε τέτοιες περιπτώσεις και να αισθάνεται ο πολίτης ότι σε μια τόσο καταστροφική ατυχία του η πολιτεία είναι δίπλα και όχι απέναντί του.
