Μικρά χαρούμενα προσωπάκια, γεμάτα ενθουσιασμό και ικανοποίηση, άφησε πίσω της η Ελισάβετ Τάρη, ύστερα από το πέρασμά της απ’ το Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας.
Γνώριμο και αγαπημένο πρόσωπο στα παιδιά του σχολείου, η κα Τάρη, μιας και μαζί δουλέψαμε πριν από δυο χρόνια για το ανέβασμα της παράστασης της Μάγισσας Σουσουρέλας, η οποία απέσπασε το Πρώτο Βραβείο στους Πανελλήνιους Μαθητικούς Θεατρικούς Αγώνες «Ακτίς Ονείρου». Βέβαια κιάλλες φορές βρέθηκε κοντά μας προσφέροντας ευχάριστες και δημιουργικές στιγμές στους μαθητές του σχολείου (παρουσίαση βιβλίου, παρακολούθηση εκδηλώσεων κ.λ.π.).
Το πέρασμά της, αυτή τη φορά, οφειλόταν στον «Κροκόδειλο που έτρωγε το χιόνι», ένα πρωτότυπο χριστουγεννιάτικο παραμύθι των ….. που είχε την καλοσύνη και τη διάθεση να μοιραστεί μαζί με τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Κουλούρας.
Με παραμυθένιο τόνο στη φωνή και την έκφρασή της, με τη δύναμη της εικόνας, η συγγραφέας μίλησε για τον Αι Βασίλη και τους ταράνδους του, που χάσανε το δρόμο και βρέθηκαν στο Νότιο Πόλο, για τη συνάντησή τους με τον Κροκόδειλο κ.λ.π. Στη συνέχεια δόθηκε η δυνατότητα απ’ τη συγγραφέα στα παιδιά να δώσουν τη δική τους εκδοχή και να διηγηθούν τα ίδια την ιστορίαβουτηγμένη στη δική τους φαντασία, παίρνοντας και φορώντας, κάθε φορά το παιδί που διηγούνταν, το καπέλο του παραμυθά. Μια μοναδική και πολύ ουσιαστική εμπειρία ελεύθερης και δημιουργικής έκφρασης για τα μικρά παιδιά.
Η εκδήλωση έκλεισε με μια συμμετοχική δράση όλων των μαθητών. Με τη βοήθεια καθοδήγησης απ’ τον προτζέκτορα οι μαθητές έγινανμικροί εικονογράφοι και σχεδίασαν βήμα-βήμα καταπληκτικές εικόνες με κροκόδειλους, ΑγιοΒασίληδες, κ.λ.π. αναδεικνύοντας ικανότητες και ταλέντα.
Υπάρχουν μέρες, κι εδώ στο Δημοτικό Σχολείο Κουλούρας είναι πάρα πολλές, που η αγωγή και η μάθηση ξεκολλά από τα τυπικά πλαίσια και προσφέρεται μέσα από εντελώς απελευθερωτικές διαδικασίες. Διαδικασίες που πυροδοτούν τη συμμετοχή και τη συνολική και ισότιμη εμπλοκή όλων, διαδικασίες που δίνουν φτερά στη χαρά, την αναζήτηση, τη δημιουργία, τη φαντασία.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ, για ακόμη μία φορά, οφείλουμε στην κα Ελισάβετ Τάρη που με την παρουσία της ομόρφυνε τη μέρα μας, ομόρφυνε τα πρόσωπα των παιδιών, φώτισε τις ψυχές τους.
Κι αυτή η δραστηριότητα ήταν ενταγμένη στον κύκλο του Παραμυθένιου Δεκέμβρη, με τίτλο «Στη γωνιά μας κόκκινο τ’ αναμμένο τζάκι…» , ενός κύκλου φιλαναγνωσίας και προώθησης του Παραμυθιού, μια προσπάθεια που εκτός των άλλων, στόχο έχει να αναδείξει τα κοινά σημεία γονιών και μαθητών, ενηλίκων και παιδιών, να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές όλων, ώστε να μάθουν να απολαμβάνουν αλλά και να δημιουργούν από κοινού. Ο ίδιος ,δηλαδή, ο στόχος του νέου προγράμματος Erasmus+ “Together We Can Do So Much” στα πλαίσια του οποίου εντάσσεται όλος ο παραμυθένιος κύκλος του Δεκέμβρη.
