Όταν ξεκίνησε η ιστορία με τα ενεργειακά κοιτάσματα στην Κύπρο και τους πολυεθνικούς κολοσσούς που μπήκαν στην εκμετάλλευση τους, όλοι θεώρησαν ότι η Τουρκία θα απομονωθεί και δεν θα είναι μέσα στο παιχνίδι. Από τότε ο Ερντογάν κατάφερε από εκεί που ήταν «στα μαχαίρια» με τους Ρώσους, να είναι πλέον «κολλητοί» με τον Πούτιν και να έχει καταφέρει οι παραλογισμοί του και τα αυθαίρετα σενάρια και χάρτες που κυκλοφορεί η τουρκική προπαγάνδα για το Αιγαίο να μην προκαλούν πλέον οργή και αντιδράσεις. Το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. δυστυχώς με πολύ χλιαρά έως ανύπαρκτα αντανακλαστικά δεν πτοούν τον Σουλτάνο, ο οποίος θέλει να καθίσει την Ελλάδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για θέματα ανύπαρκτα που πλήττουν τα εθνικά συμφέροντα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Ο κίνδυνος που εγκυμονεί είναι κάποια στιγμή οι μεγάλες δυνάμεις να μας πουν να τα βρούμε για να αποφευχθούν τα χειρότερα. Τότε όμως θα είναι αργά αφού η παράνομη και εκβιαστική στάση της Τουρκίας θα έχει πετύχει και το Διεθνές Δίκαιο θα έχει γίνει για μια ακόμη φορά κουρελόχαρτο. Και τότε μην έχει μόνο απομείνει ένα δεύτερο ευχαριστώ στους Αμερικανούς και μια ακόμη εθνική υποχώρηση… Το απευχόμαστε!
Παγκόσμιος Πόλεμος v.3.0 στη Μέση Ανατολή?
Στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1945, ο κόσμος...
