Οι Γενοκτονίες που συνέβησαν στον 20ο αιώνα τραυμάτισαν σοβαρά τους λαούς που τους υπέστησαν. Η εξόντωση των μελών μιας φυλής-γένους χωρίς καμία ποινική αιτία παρά μόνο την εθνική διαφορετικότητα είναι έγκλημα που στρέφεται κατά του δικαίου της ανθρωπότητας. Το σημαντικό γεγονός που αμαυρώνει την ανθρώπινη ιστορία είναι ότι δεν τιμωρούνται από τους Διεθνείς Οργανισμούς. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών(ΟΗΕ) Στην καλύτερη περίπτωση υπέκυπτε στις απαιτήσεις των ισχυρών δυνάμεων και εξέδιδε κάποιο ψήφισμα το οποίο κανείς δεν ελάμβανε σοβαρά.
Οι Έλληνες του Πόντου και γενικά όλης της Μ. Α. και της
Θράκης υπέστηκαν τα βασανιστήρια και κάθε βρομερή βρωμερή πράξη του
αρρωστημένου Τουρκικού καθεστώτος. Οι ποντιακοί σύλλογοι στις 19 Μαΐου με
την ευκαιρία της 101 επετείου της Γενοκτονίας. Θα κάνουν τα μνημόσυνα θα
τραγουδήσουν τον πόνο και το παράπονό τους που δεν δικαιώθηκαν οι προσδοκίες
τους από την Ελληνική πολιτεία να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Πέρασαν 100
χρόνια .Κάθε φορά που δημιουργούνταν κάποια ευκαιρία, οι αβελτηρίες και το
φοβικό σύνδρομο των πολιτικών μας δεν επέτρεπε την εθνική συνείδηση να
απαιτήσει από το τουρκικό κατεστημένο την αναγνώριση. Υπάρχει μια δυσαρμονία
μεταξύ του Ελληνικού κράτους με τους πραγματικούς ρακένδυτους πρόσφυγες.
Η Ελλάδα ως επίσημο κράτος ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ Μ.Α. ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ. Με την απόφαση της Βουλής του 1994 μας έδωσε
το δικαίωμα κάθε έτος στις 19 Μαΐου ότι μπορούμε να προσευχόμαστε για την
ανάπαυση των ψυχών των προσφιλών μας νεκρών. Δεν είναι αναγνώριση αυτή.
Δεν είδα σε κάποια πρωτοβουλία μας την παρουσία της ελληνικής πολιτείας. στις προσπάθειές μας των σωματείων για την
Αναγνώριση. Γι ατό ελάχιστες είναι οι χώρες που την
αναγνώρισαν την Ελληνική Γενοκτονία σε σύγκρισή με των Αρμενίων.
Στα 101 χρόνια που πέρασαν υπήρξαν ευκαιρίες όταν ακόμα
ζούσαν τα φυσικά πρόσωπα της Γενοκτονίας ζούσαν ακόμα και τα γεγονότα ήταν
γνωστά θα μπορούσαμε με ελπίδες να διεκδικήσουμε την ποινική δίωξη των Τούρκων
και Γερμανών εγκληματιών. Δεν ενδιαφερθήκαμε για την ανακάλυψη των
Εγκληματιών. Αυτό σημαίνει ένα αδικαιολόγητο συγχωροχάρτι και τώρα μόνοι οι
σύλλογοι κάθε χρόνο τελούν μνημόσυνα ιδιαίτερα στις 19η Μαΐου κάνουν
τον πόνο τους τραγούδι και μέσα από αυτό. Σημειώνεται ότι καμία πηγή δεν
αναφέρει αν οι Πόντιοι εξόντωσαν κάποιον εγκληματία. Ευτυχώς τα νεαρά παιδιά
των Αρμενίων φρόντισαν για την ανακάλυψη και την εξόντωση των Τούρκων
εγκληματιών οι οποίοι σήμερα όλοι βρίσκονται θαμμένοι με τιμές στην Τουρκία. Οι
Γερμανοί αφέθησαν ελεύθεροι. Και οι δύο Γενοκτονίες έχουν το κοινό μεταξύ
τους αφού στον ίδιο γενέθλιο τόπο υπέστησαν τα μαρτύρια από τους ίδιους
δυνάστες τους. Διαφέρουν στον τρόπο ενέργειας και αντιμετώπισης μετά της
Γενοκτονίας.
«Ως γενοκτονία των Αρμενίων
αναφέρονται τα γεγονότα εξόντωσης Αρμενίων πολιτών
της Οθωμανικής
Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου.
Σφαγές Αρμενίων είχαν γίνει και ενωρίτερα επί Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ, το 1894-96, με τον αριθμό των
νεκρών να εκτιμάται μεταξύ 80 και 300 χιλιάδων και τον αριθμό των ορφανών
παιδιών σε 50.000. Ωστόσο οι πλέον εκτεταμένες σφαγές Αρμενίων αποδίδονται στο
κίνημα των Νεότουρκων (1908-18).
Ως έναρξη της Αρμενικής Γενοκτονίας συμβολικά θεωρείται η 24η Απριλίου του 1915, όταν η ηγεσία της Αρμενικής
κοινότητας της Κωνσταντινούπολης φυλακίστηκε
και εκατοντάδες Αρμένιοι της Πόλης απαγχονίστηκαν. Θεωρείται μια από τις πρώτες
σύγχρονες γενοκτονίες. Τουρκικές πηγές αναφέρουν ότι ο αριθμός των νεκρών
Αρμενίων ήταν από 600.000 ως 800.000, ενώ Δυτικές και Αρμενικές πηγές ανεβάζουν
τον αριθμό των σφαγιασμένων στο 1.500.000
Η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων Οι χώρες
που έχουν αναγνωρίσει επίσημα[ την γενοκτονία των Αρμενίων είναι:
Αργεντινή Βέλγιο-Καναδάς Χιλή Κύπρος Ελλάδα Γαλλία Γερμανία Ιταλία
Λιθουανία Λίβανος Ολλανδία (μαζί
με των Ελλήνων και των Ασσυρίων, 2015), Γενοκτονία Αρμενίων (το
2018). Πολωνία Ρωσία Σλοβακία Σουηδία Ελβετία Ουρουγουάη Βατικανό
Βενεζουέλα Αρμενία Αυστρία (μαζί με των Ελλήνων και των Ασσυρίων)] Βολιβία Τσεχία Συρία Ηνωμένες
Πολιτείες Αμερικής Βραζιλία Βουλγαρία Λιβύη Λουξεμβούργο Παραγουάη Πορτογαλία
Τη Γενοκτονία των Αρμενίων έχουν αναγνωρίσει, επίσης, τέσσερις περιοχές
της Ισπανίας (Βασκονία, Καταλονία, Βαλεαρίδες Νήσοι, Ναβάρα), η Σκωτία, η
Ουαλία και η Βόρειος Ιρλανδία (από τη Μεγάλη Βρετανία) και δύο Πολιτείες της
Αυστραλίας (Νέα Νότια Ουαλία και Νότια Αυστραλία).
Στην αναγνώριση από τις Αυστραλιανές Πολιτείες (από κοινού με τις γενοκτονίες
των Ελλήνων και των Ασσυρίων), συνέβαλε και η έρευνα του Έλληνο-Αυστραλού
μελετητή γενοκτονιών Παναγιώτη Διαμαντή,
όπως αναγνωρίζεται από βουλευτές». «Οι
γενοκτονίες Αρμενίων και Ελλήνων είναι δίδυμες αδελφές» Π.
Ενεπεκίδης. Καθ. Παν. Βιέννης
