Του ιερέως
Παναγιώτου
Σ. Χαλκιά
Με πόνο και οδύνη διαπιστώνουμε, φίλοι αναγνώστες, τον συνεχή κατήφορο στη χυδαιολογία και τον εκχυδαϊσμό της καθημερινής μας ζωής.
Η βωμολοχία, η αναίδεια και η προβολή τους από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, είναι συμπτώματα σήψης. Η προβολή της γυμνής γυναίκας από τις διαφημίσεις στους δρόμους, το θέατρο, την τηλεόραση, τις εφημερίδες και σε μερικά ένθετά τους, τα περιοδικά, προσβάλλει βάναυσα την προσωπικότητά της ως συζύγου και μητέρας στα μάτια, κυρίως, των παιδιών της.
Υποβιβάζει, επίσης, την πνευματική αξία, το κύρος της, στη διαμόρφωση της κοινωνίας και την αποδυναμώνει στο όποιο ωραίο και προοδευτικό έργο της.
Ο εκχυδαϊσμός στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, με τα χαμηλής ποιότητας αστεία και τη χαλαρότητα των ηθών, την ακατάσχετη σεξολογία, δημιουργεί προϋποθέσεις για τη συνεχή φθορά και αποσύνθεση. Επηρεάζει άμεσα τη συμπεριφορά μας. Δημιουργεί κλίμα γενικής αποχαυνώσεως.
Η αξιοπρέπεια, η ευγένεια, η πνευματική αρχοντιά, ο αυτοσεβασμός, τείνουν να εξαφανιστούν και θεωρούνται, όπου εκδηλωθούν, αναχρονισμός, καθυστέρηση, οπισθοδρόμηση, για να κάνουν τους ανθρώπους -φορείς πνευματικής ελευθερίας- να εντρέπονται. Γιατί; Γιατί είναι διαφορετικής συμπεριφοράς και ήθους.
Αντίθετα, η βωμολοχία και η χυδαιότητα προβάλλεται από το θέατρο, από τις δημόσιες συζητήσεις, ως νέο ήθος, ως ελευθερία, ως κατάκτηση, ως κατόρθωμα. Ακόμα και η χρησιμοποίηση εκκλησιαστικών και αγιογραφικών λέξεων και εκφράσεων με διαστροφική έννοια (δεν επιθυμώ να αναφέρω παραδείγματα), αποτελεί ένα φαινόμενο φθοράς και νοσηρότητας και φθάνει στα όρια της ειρωνείας και του χλευασμού των ιερών και αγίων θησαυρισμάτων μας.
Το χειρότερο, όμως, απ’ όλα, είναι η ένοχη ανεκτικότητα όλων μας. Ανεχόμαστε όλα αυτά με απάθεια, αδιαμαρτύρητα, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε τη φθορά που εισέρχεται στον κόσμο της κοινωνίας μας και επηρεάζει άμεσα τη συμπεριφορά μας και ιδιαίτερα των παιδιών, που τα ενστερνίζονται όλα αυτά και τα θεωρούν φυσικά και απλά πράγματα.
Και αν δεν αντιδράσουμε θετικά και δημιουργικά ως φορείς, ως γονείς, ως υπεύθυνοι άνθρωποι όλοι μας, αρχίζοντας από τον εαυτό μας, την οικογένειά μας, τα σχολεία μας, τότε η φθορά θα είναι μεγάλη. Και όλοι μας θα είμαστε υπεύθυνοι.
