Οι Τράπεζες αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Είτε θέλουμε είτε όχι, μισθοί, συντάξεις και πληρωμές λογαριασμών περνούν μέσα από το τραπεζικό σύστημα. Την ίδια ώρα, γνωρίζουμε όλοι καλά ότι κατά τη διάρκεια της κρίσης, το δημόσιο συμμετείχε με περισσότερα από 35 δις ευρώ στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, ενώ τα τελευταία τρία χρόνια περισσότερα από 50 δις ευρώ φθηνής ρευστότητας εισέρρευσαν στα ταμεία τους από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Θα περίμενε κανείς οι διοικήσεις του ελληνικού τραπεζικού τομέα να αντιληφθούν το καθήκον που έχουν απέναντι στην κοινωνία, στους πολίτες και στις επιχειρήσεις της χώρας μας. Το λιγότερο, να φροντίζουν να παρέχουν καλές υπηρεσίες και να μην κερδοσκοπούν σε βάρος μας.
Αντί για αυτό όμως τι βλέπουμε;
- Τις τελευταίες ημέρες, χιλιάδες νοικοκυριά ενημερώνονται ότι το επιτόκιο του στεγαστικού τους δανείου αυξάνεται. Η αύξηση αυτή σε συνδυασμό με τη γενικευμένη ακρίβεια θα οδηγήσει πολύ περισσότερα νοικοκυριά σε αδυναμία εξυπηρέτησης του δάνειου τους. Την ίδια στιγμή, οι τράπεζες δεν ανεβάζουν εξίσου τα επιτόκια των καταθέσεων. Αυτό συνιστά ξεκάθαρα κερδοσκοπία σε βάρος όλων μας.
- Κλείσιμο καταστημάτων. Ενώ οι τράπεζες είναι υποχρεωμένες να εξυπηρετούν όλους τους πολίτες, με το κλείσιμο των καταστημάτων τους δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο τη ζωή όσων αδυνατούν να διεξάγουν όλες τις συναλλαγές τους ηλεκτρονικά. Παράλληλα, ζητούν αυτοπρόσωπη παρουσία των πελατών τους, ιδιωτών αλλά και εκπροσώπων επιχειρήσεων για μια σειρά από συναλλαγές που θα μπορούσαν να γίνουν ηλεκτρονικά. Όσο για την τηλεφωνική εξυπηρέτηση, αποτελεί μάλλον ανέκδοτο, αφού το σύστημα των φωνητικών εντολών είναι αδύνατο να το αποκωδικοποιήσει ο μέσος πολίτης.
- Υπέρογκες χρεώσεις για κάθε απλή συναλλαγή, πληρωμή λογαριασμού ή μεταφορά χρημάτων. Οι ελληνικές τράπεζες επιλέγουν να χρεώνουν «με το κομμάτι» για τη χρήση των υπηρεσιών μεταφοράς χρημάτων, επιβαρύνοντας ιδιαίτερα ιδιώτες αλλά και επιχειρήσεις που πραγματοποιούν πολλές συναλλαγές.
- Ενώ οι τράπεζες επιλέγουν να μη διαθέτουν επαρκή δάνεια για τη στήριξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων χωρίς σημαντικές εμπράγματες εγγυήσεις, μαθαίνουμε τον τελευταίο καιρό ότι παρέχουν δάνεια εκατομμυρίων σε «κολλητούς», που μάλιστα είναι πολιτικά πρόσωπα, για την αγορά μη εξυπηρετούμενων δανείων. Άραγε πόσοι «Πάτσηδες» έχουν χρηματοδοτηθεί από τις ελληνικές τράπεζες, για τους οποίους δε θα μάθουμε ποτέ;
Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι ένα από τα πρώτα νομοθετήματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη αφορούσε την ουσιαστική ασυλία των στελεχών του τραπεζικού τομέα που αποφασίζουν για όλα αυτά..
Ολυμπία Αποστόλου
Οικονομολόγος, Μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑ.ΣΟ.Κ - Κίνημα Αλλαγής
