Γράφει ο
Νικος Λυσιτσας*
Μετά το 2012 και το 2015 , βρίσκεται επι θύραις μια ακόμη διπλή εκλογική αναμέτρηση ,Της οποίας η εκκίνηση ουσιαστικά έχει πυροδοτηθεί .
Κι αν οι δυο προηγούμενες προκλήθηκαν η πρώτη , τον Μάιο του 2012,εξ αιτίας της πρωτοφανούς διασποράς την ψήφων , και η δεύτερη , το εφιαλτικό καλοκαίρι του 2015, εξ αιτίας της αμφίπλευρης , έναντι του λαού και της βουλής ,αθέτησης των δεσμεύσεων της τότε ετερόκλητης συγκυβέρνησης , η τωρινή διπλή εκλογή προκύπτει ως αναπόφευκτο επακόλουθο μιας υστερόβουλης νομοθέτησης, που εισήχθη με πρόσχημα την <<γνήσιά αποτύπωση της λαϊκής εντολής >>και με πραγματικό σκοπό την αποτροπή του σχηματισμού αυτοδύναμων κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών και της συγκρότησης συμπαγών και ισχυρών κυβερνήσεων.
Καθώς αποχωρούσε ,μέσα σε κλίμα συνεχώς διογκούμενης λαϊκής αγανάκτησης , η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προσπάθησε να υπονομεύσει την θητεία της επομένης κυβέρνησης και να μετατρέψει σε παγίδα μια σοφή συνταγματική ρύθμιση , που ορίζει πως ο εκάστοτε ψηφιζόμενος εκλογικός νόμος εφαρμόζεται όχι στις αμέσως επόμενες ,μετά την ψήφιση του, εκλογές αλλά στις μεθεπόμενες .
Ψηφίστηκε , τότε , η <<απλή αναλογική>.με την προσδοκία των εμπνευστών της πως η κυβέρνηση της 7ης Ιουλίου 2019 θα αποτελούσε ένα ολιγόμηνο διάλλειμα στην θητεία της <<πρώτης φοράς αριστερά>>,και πως θα αναγκαζόταν , σύντομα , να συρθεί σε εκλογές , που ακριβώς λόγω της <<απλής αναλογικής >> δεν θα επέτρεπαν στη Νέα Δημοκρατία να συνεχίσει την κυβερνητική της διαδρομή .
Η πραγματικότητα διέψευσε πανηγυρικά αυτές τις προσδοκίες και ανατρέπει άρδην αυτό τον μίζερο σχεδιασμό .η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη τηρεί στο ακέραιο το πρόγραμμα της , ολοκληρώνει μια πλήρη τετραετία και οδεύει συντεταγμένα , με αισιοδοξία και σιγουριά ,για την ανανέωση της θητείας της .
Για πρώτη φορά στα πολιτικά χρόνια του τόπου όλες ανεξαιρέτως οι μετρήσεις , όλων ανεξαιρέτως των φορέων που διενεργούν δημοσκοπήσεις σε όλη την διάρκεια αυτής της τετραετίας , αποτυπώνουν σταθερά την ακλόνητη πρωτοπορία της Νέας Δημοκρατίας και την σημαντική διαφορά της από το δεύτερο κόμμα.
Με αυτό το δεδομένο , η <<παγίδα της ακυβερνησίας >>μεταπίπτει σε απλή , αναγκαστική παράταση της προεκλογικής περιόδου κατά 3 η 4 εβδομάδας , όσο διάστημα δηλαδή θα μεσολαβήσει μεταξύ της πρώτης κάλπης , στην οποία θα ισχύσει η <,απλή αναλογική >>, και της δεύτερης κάλπης , που θα δώσει και πάλι μια αυτοδύναμη , ισχυρή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη .
Όμως ,όσο κι αν φαίνεται τυπική και , εκ των πραγμάτων , υποχρεωτική αυτή η διαδικασία , το μήνυμα της πρώτης εκλογής θα καθορίσει , σε πολύ μεγάλο βαθμό , το τελικό αποτέλεσμα της δεύτερης κάλπης .
Γι αυτό και δεν συγχωρείται καμία αδιαφορία , καμία επιπολαιότητα και καμία χαλαρότητα στις επερχόμενες πρώτες εκλογές . Το αναμενόμενο αποτέλεσμα τους , όσο και αν δημοσκοπικά προαναγγέλλεται ως άνετη επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας , δεν πρέπει ,σε καμία περίπτωση , να ενθαρρύνει τον εφησυχασμό και την επανάπαυση των ψηφοφόρων της .
Πολύ δε περισσότερο δεν επιτρέπεται κανείς εφησυχασμός , όταν από την πλευρά της αντιπολίτευσης , και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ , έχει μεθοδικά προκριθεί , εδώ και καιρό , αντί του διαλόγου η συστηματική κατασυκοφάντησή των κυβερνητικών πρωτοβουλιών, αντί της κριτικής σε πολιτικές η σπίλωση προσώπων , αντί των επιχειρημάτων οι ψίθυροι , αντί των θεσμικών διαδικασιών οι κραυγές και οι αυθαιρεσίες , αντί της κατάθεσης προγραμμάτων και προτάσεων μέσα σε ένα διαυγές περιβάλλον η δημιουργία ενός τοξικού κλίματος , που βλάπτει συνολικά τη δημοκρατία μας .
Αυτή την τοξικότητα οφείλει να καταπολεμήσει , αφήνοντας μόνους τους εμπνευστές και δημιουργούς της , κάθε πολίτης ενόψει των επερχόμενων εκλογών.Η κάλπη των οποίων θέτει και πάλι τους νέους ψηφοφόρους ενώπιον ενός κρίσιμου διλήμματος , ανάλογα με εκείνο που προ ετών είχε ειπωθεί από τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου :<<αλλάζουμε η βουλιάζουμε >>.
Κι αν τώρα το 2023 , έχει πλέον απομακρυνθεί αποφασιστικά το δεύτερο σκέλος του διλλήματος ( το <<βουλιάζουμε >>) ,αυτό βεβαίως δεν οφείλεται στα όποια <<επιτεύγματα >> της τετραετίας 2015-2019 (και ιδίως στις καταστροφικές επιλογές του πρώτου τραγικού εξαμήνου αυτής της τετραετίας ).
Οφείλεται στην πολυεπίπεδη μεταρρυθμιστική εκστρατεία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας , που , μέσα σε ένα ιδιαιτέρως αντίξοο περιβάλλον , με κρίσεις παγκοσμίων διαστάσεων (πανδημία , πόλεμος στην Ευρώπη – Ουκρανία , ενεργειακή και οικονομική κρίση , κλπ), αντέστρεψε την καθοδική πορεία της χώρας και την έβαλε ,για πρώτη φορά μετά από χρόνια , σε τροχιά πραγματικής ανάπτυξης και προόδου .
Οφείλεται στην συνετή , σοβαρή και υπεύθυνη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη , που αποκατάστησε την διεθνή αξιοπιστία της χώρας .Θωρακίζει όσο ποτέ άλλοτε την άμυνα της .Οικοδομεί σταθερές και με ευοίωνες προοπτικές διεθνείς συμμαχίες . Δημιουργεί ένα πυκνό δίκτυο κοινωνικής προστασίας , που καλύπτει ευρύτατα στρώματα του πληθυσμού , με ιδιαίτερη φροντίδα για τις ευάλωτες ομάδες .Πραγματοποιεί , στην κρατική μηχανή και γενικά στον δημόσιο ,αλλά και στον ιδιωτικό τομέα , ψηφιακά άλματα .Κινητροδοτεί την οικονομία και θεμελιώνει την αναπτυξιακή άνοδο του τόπου .
Όμως , το κρίσιμο δίλλημα , ενόψει των εκλογών , εξακολουθεί να υπάρχει Και την απάντηση σ ’αυτό μπορεί να την δώσει ο κάθε εκλογέας αν συγκρίνει τις δυο κυβερνητικές θητείες : την περίοδο 2015-2019 με την περίοδο 2019-2023. Γιατί τώρα μπορεί να συγκρίνει πεπραγμένα , μπορεί να μετρήσει αποτελέσματα .στην διεθνή θέση της χώρας, στην τοπική του κοινωνία αλλά και στην προσωπική του καθημερινότητα .Και η κρίση του, όποια κριτήρια κι αν πρυτανεύσουν , δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η διπλή επιβεβαίωση , και στην πρώτη και στη δεύτερη κάλπη, της εμπιστοσύνης του στη Νέα Δημοκρατία και στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη .
τ. Προέδρος
Νομαρχιακού
Συμβουλίου
Ημαθίας
τ. μέλος Δ.Σ.
του Πανελλήνιου
Ιατρικού
Συλλόγου
