Του Τάσου Βασιάδη
Η τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα και τα ποικίλα περιστατικά βίας που απασχολούν κατά προτεραιότητα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ωθούν στο περιθώριο της δημοσιότητας κάποια ιδιαιτέρως ανησυχητικά στοιχεία που ανακοινώνονται από Ευρωπαϊκούς Ερευνητικούς Οργανισμούς.
Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, η Ελλάδα εξακολουθεί να τοποθετείται στην πρώτη σειρά των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις οποία καταγράφεται η συστηματική χρήση αλκοόλ από νέους κάτω των δεκαοκτώ ετών.
Αυτά τα στοιχεία που ανακοινώνονται δεν είναι καινούργια και κάθε χρόνο επαναλαμβάνονται κατά τρόπο που δεν αποτελούν πλέον έκπληξη..
Η συστηματική χρήση αλκοόλ από άτομα παιδικών ηλικιών είναι γενικότερα γνωστή, είτε γιατί εκδηλώνεται στο στενό οικογενειακό περιβάλλον του καθενός, είτε στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο.
Το ανησυχητικό του όλου φαινομένου έγκειται στο ότι απλώς διαπιστώνεται, χωρίς να ενεργοποιείται καμία συστηματική δράση για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.
Το γεγονός ότι έχουν θεσπιστεί κάποια μέτρα, τα οποία επικεντρώνονται κυρίως στην ανάρτηση επιγραφών απαγόρευσης πώλησης αλκοόλ σε άτομα κάτω των δεκαοκτώ ετών, σε διάφορα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, δύσκολα μπορεί να έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Και αυτό γιατί με τους ανεπαρκείς υφιστάμενους μηχανισμούς, ελάχιστα παρέχεται η δυνατότητα δραστικού ελέγχου των χώρων όπου οι νέοι μας διασκεδάζουν, προκειμένου να διαπιστώνεται αν κάνουν χρήση αλκοόλ.
Εν προκειμένω οι αναρτημένες απαγορευτικές επιγραφές που σκοπό έχουν την αποτροπή χρήσης αλκοόλ από ανήλικους νεαρούς, τελικά λειτουργούν ως εφησυχασμός της κοινής γνώμης, η οποία δικαιολογημένα θορυβείται με κάθε νεώτερη ανακοίνωση που επιβεβαιώνει το υποτροπιάζον αυτό φαινόμενο.
Συμπεραίνεται επομένως ότι αποτελεί κοινωνική αναγκαιότητα η ανάπτυξη ουσιαστικών μηχανισμών αποτροπής και προστασίας των νέων, από αυτό και τα συναφή βλαβερά φαινόμενα.
Ο μακροπρόθεσμος περιορισμός του προβλήματος όμως βρίσκεται, όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, στην πρόληψη.
Και βασικό στοιχείο πρόληψης αποτελεί η εκπαίδευση των παιδιών από τις μικρές τους ηλικίες.
Εκεί θα πρέπει να επικεντρωθούν οι προσπάθειες όλων, ώστε οι νέοι μας να διδαχθούν από την παιδική τους ηλικία τις συνέπειες της κατανάλωσης του αλκοόλ.
Το όλο ζήτημα έχει σαφέστατες πολιτικές παραμέτρους, οι οποίες επιβάλλεται να ληφθούν υπόψη κατά τον σχεδιασμό της εκπαιδευτικής πολιτικής του τόπου.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η εκπαίδευση πλέον δεν μπορεί να αρκείται στην μετάδοση στερεοτύπων γνώσεων και μόνο.
Επιβάλλεται εκτός των άλλων, να παρέχει στους νέους μας και άλλα εφόδια.
Εφόδια τέτοια που, πέραν της εγκυκλίου μόρφωσης, να μπορούν να προστατέψουν τους νέους ανθρώπους που άλλωστε αποτελούν την μόνη ζώσα προοπτική για το αύριο του τόπου.
