Η Νάουσα του σήμερα δε θυμίζει σε τίποτε τη Νάουσα πριν από 15 χρόνια. Σε όλα σχεδόν τα επίπεδα. Και είναι ευθύνη όλων μας. Δυστυχώς! Φταίει σαφώς η κεντρική κυβέρνηση, φταίει σίγουρα η συνολική οικονομική κατάσταση της χώρας αλλά φταίμε κι εμείς.
Διάβαζα τις προάλλες ένα ευρηματικό συνθηματάκι: «Αν δεν σου αρέσει εκεί που είσαι, κουνήσου. Δεν είσαι δέντρο». Εμένα, συνειδητοποιώ, δεν μου αρέσει το «εκεί». Δεν μου αρέσει η μιζέρια, η κατήφεια, η συνολική εικόνα της πόλης. Δεν μου αρέσει η απαξίωση των πάντων, η αδιαφορία ακόμη και για τα αυτονόητα, δεν μου αρέσει να ζω σε μια πόλη που κινείται με ρυθμούς χελώνας, που μένει πίσω.
Το έχω ξαναγράψει, πρέπει κάποια στιγμή όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν γίνεται να ασκείται πολιτική με όρους του ’80, ότι δεν υπάρχουν πια οι ευκαιρίες του ’90 και ότι την δεκαετία του 2000 όταν θα έπρεπε να δουλεύουμε αναπτυξιακά και οραματικά για την πόλη, εμείς δεν το κάναμε. Και φτάσαμε στο σήμερα, στην κατάντια, στο «δεν πάει άλλο».
Με την γκρίνια και τη συνεχή μαυρίλα δεν γίνονται βήματα μπροστά. Σήμερα πρέπει να σταματήσει αυτή η κατρακύλα και να μπούμε όλοι σε μια διαφορετική λογική. Τη λογική της προσφοράς, της εθελοντικής, ανιδιοτελούς προσφοράς. Να φύγουμε από το «τι θα κάνει ο Δήμος για μένα, πού θα με βολέψει» και να πάμε στο «τι μπορώ να κάνω εγώ για τον Τόπο μου». Πόσο έχω εγώ συνεισφέρει, με το ήθος μου, με τη συμπεριφορά μου, με την προσφορά μου. Τι κάνω εγώ και όχι τι κάνουν οι άλλοι. Και κυρίως, να καταλάβουμε όλοι ότι την αλλαγή θα την φέρουμε εμείς, με τη δική μας ψήφο, που είναι το μεγάλο μας όπλο, όπλο δημοκρατίας.
Έχει φτάσει η ώρα της ευθύνης για όλους μας. Να δούμε ξεκάθαρα την αλήθεια και να αποφασίσουμε, με συναίσθηση της πραγματικότητας που σήμερα ζούμε, τι θέλουμε για τον τόπο. Θέλουμε να μείνουμε στο «εκεί», στη μετριότητα ή θέλουμε να πάμε μπροστά; Θέλουμε να δημιουργήσουμε τις εξελίξεις ή να τις ακολουθούμε; Θέλουμε να παλέψουμε για το μέλλον των παιδιών μας ή θέλουμε να αφήσουμε τα πράγματα στην τύχη τους;
Η πρότασή μας, η πρόταση του Κοινού Τόπου, είναι η βάση για να χτίσουμε μια νέα πλειοψηφική κοινωνική συμμαχία αλλαγής ευρέου φάσματος για το Δήμο. Ένα Δήμο κοντά στον πολίτη, σε διάλογο με την κοινωνία. Έναν Δήμο κοντά στον επιχειρηματία και τον αγρότη. Έναν Δήμο συνδιαμορφωτή των διεθνών εξελίξεων, έναν Δήμο πρότυπο. Θέλουμε να δώσουμε ξανά ελπίδα και προοπτική στους πολίτες. Ο τόπος μας, ο κοινός μας τόπος, χρειάζεται μια άλλη διοίκηση και οι πολίτες επείγονται πλέον, δεν θα περιμένουν την «τέταρτη ευκαιρία». Στο χέρι όλων μας είναι να κινηθούμε. Γιατί στο κάτω κάτω, δεν είμαστε δέντρα. Και όπως λέει κι ο Ελύτης, την άνοιξη, αν δεν τη βρεις, την φτιάχνεις. Καιρός είναι!
* Η Αφροδίτη Καλαϊτζή είναι υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τον Κοινό Τόπο του Νίκου Κουτσογιάννη.
