Ίσως μια ‘κακοκαιρία’ αισθημάτων
μια εμμονή του χειμώνα
άδοξο τέλος των προσδοκιών μου
ίσως…
Όλα θα τ` απαλύνει η Άνοιξη όμως.
Οι ελπίδες που κρύφθηκαν
στον άστατο καιρό,
η σιωπή που μάζεψε
τα πολύτιμα του χρόνου,
όλα αυτά που βράβευσε η υπομονή…
όλα θ` ανθήσουν .
Τα παιδιά που ρωτούν
τι είναι τα σχολεία
και οι γυμναστικές επιδείξεις,
τα σεμινάρια υποκριτικής,
οι μέρες που αναζητούν το νόημά τους.
Πολλές φορές
έρχεται με μοτοσυκλέτες ο Φεβρουάριος…
Με νυχτικιές οι μέρες
που δεν κοιμήθηκαν καλά.
Και γω
σαν απόστρατος ηχολήπτης καημών,
μελετώ τους ξεχασμένους θορύβους
και παρακαλώ ο καιρός
να δείξει τις καλές του προθέσεις
σαν Άνοιξη
που έρχεται έχοντας στην αγκαλιά της
γιασεμιά και πασχαλιές.
Γιάννης Ναζλίδης
