« Νοσοκομειακός σοφέρ ήταν ο Στράτος Μαλιώρας. Ποτέ δεν εγόγγυσε όταν καλούνταν να μεταφέρει ασθενείς, όλο το 24ωρο. Ήταν θεοσεβούμενος και όλο τον μισθό του τον μοίραζε στους φτωχούς. Έδωσε τον όρο της χριστιανικής αγάπης, τον τίτλο που έδωσαν οι Λαναράδες στο Νοσοκομείο μας, στην πράξη. Έχω την εντύπωση ότι σήμερα έχει καταργηθεί ο τίτλος»( Γεώργιος Κουκούλος στην παρουσίαση του βιβλίου του οι γιατροί της Νάουσας http://eleytheriadhs.blogspot.gr/2012/10/video_31.html).
Τον θυμήθηκα στην κουβέντα που κάναμε με τον φίλο μου τον Στέργιο, που τον έζησε στο λειτούργημα του ως οδηγού του μοναδικού ασθενοφόρου της Νάουσας, το οποίο λειτουργούσε με τον Στράτο Μαλιώρα 24 ώρες το 24ωρο, 365 μέρες τον χρόνο, χωρίς επιδόματα και υπεραωρίες. Η αναφορά στο πρόσωπο του από τον αγαπητό μας παθολόγο κ. Γεώργιο Κουκούλο, είναι χαρακτηριστική της οσιότητας του Στράτου, τον οποίο θυμάμαι, στα παιδικά μου χρόνια, κάπου στα 70, πάντοτε με παντόφλες και κοντομάνικο, έστω και αν στη Νάουσα είχε σαράντα πόντους χιόνι.
\" Ο Στράτος δεν είχε αυτοκίνητο. Με το αγροτικό μου τα βράδια πηγαίναμε σε σπίτια φτωχών, όπου ο ίδιος χτυπούσε τα κουδούνια, άφηνε τσάντες με τρόφιμα και έφευγε γρήγορα για να μην δουν ποιος ήταν. Πολλές φορές έβρισκα κάτω από τα καθίσματα 500ρικα,τα οποία άφηνε για την βενζίνη, που κόστιζε ελάχιστα. Κάποια φορά κέρδισε ένα μεγάλο ποσό στο λαχείο, αλλά δεν το κράτησε, στέλνοντας το, ανώνυμα, μέσα σε έναν φάκελο, σε μια φτωχή κοπέλα από την Αριδαία, που ετοιμαζόταν να παντρευτεί. Το γεγονός αυτό δε ήταν η αιτία να μαλώσει με την αδερφή του, αφού ο Στράτος δεν παντρεύτηκε ποτέ. Ο Στράτος ήταν ο μόνος οδηγός ασθενοφόρου στην περιοχή και πάντα τα έβγαζε πέρα, ενώ δεν ζητούσε ποτέ υπερωρίες και εκτός έδρας. Όλο του τον μισθό τον μοίραζε στους φτωχούς. Θυμάμαι ότι κάποιο βράδυ πήγαμε με ταξί στο σπίτι που έμενε, δίπλα από τα Γαλάκεια, για να τον πάρουμε για ένα επείγον περιστατικό μεταφοράς ασθενούς στην Θεσσαλονίκη και ο ίδιος μας περίμενε στο μπαλκόνι,λες και ήξερε ότι θα ερχόμασταν. Μας έστειλε πρώτος στο Νοσοκομείο με το ταξί, ενώ ο ίδιος έφτασε πριν από μας με τα πόδια!\". Αυτά τα όσα μου διηγήθηκε ο Στέργιος, για τον αγαθό αυτό λευίτη της Νάουσας και με την Χάρη του Θεού τα γράφω σε τούτες τις αράδες. Ο Στράτος έφυγε για την Αιώνια Βασιλεία του Τριαδικού Θεού στο καθήκον. Πριν πάρει σύνταξη, από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Έτσι αποφάσισε ο Κύριος να καλέσει κοντά Του, έναν σύγχρονο άγιο της καθημερινότητας, ο οποίος έκανε απόλυτη πράξη το \"αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν\".
