Για ένα ακόμη μεγάλο πλήγμα στις ελληνικές επιχειρήσεις από την παράλογη και απρόβλεπτη ενέργεια του υπουργείου Οικονομικών που σε συνεργασία με τις τράπεζες συνεχίζουν να ζητούν επιστροφές επιδοτήσεων από προγράμματα του ΕΣΠΑ από παλαιότερα χρόνια, κάνει λόγο σε ανακοίνωσή του ο πρόεδρος του 4ου Π.Τ. Κ-Δ Μακεδονίας του Οικονομικού Επιμελητηρίου και τέως γ.γ. του δήμου Βέροιας Κώστας Τσιλογιάννης. Αναφέρει σε σχετική επιστολή ότι ο δικαιούχος υποχρεούται σε μερική ή ολική επιστροφή των ποσών της δημόσιας επιχορήγησης, αναφέρουν οι επιστολές που λαμβάνουν από τις Τράπεζες οι επιχειρήσεις, σε μια εποχή κρίσης και ανεργίας, συρρίκνωσης του κύκλου εργασιών, αύξησης των επισφαλών απαιτήσεων και αφερεγγυότητας των πελατών, διερωτώμενος πώς θα μπορούσαν οι ελληνικές επιχειρήσεις να ανταποκριθούν σε αυτή τη βίαια και απρόβλεπτη εξέλιξη.
Αναφέρει ο κ. Τσιλογιάννης:
«Τα τελευταία χρόνια, η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει μια μεγάλης έντασης οικονομική κρίση, η οποία, αν και εκδηλώθηκε αρχικά με επίκεντρο τις τραπεζικές επισφάλειες στην συνέχεια δημιουργήθηκε και αδυναμία των επιχειρήσεων σε ρευστότητα και εξυπηρέτηση των ταμειακών αναγκών τους και έτσι οδήγησε τις επιχειρήσεις σε αδιέξοδα.
Η χρηματοπιστωτική κρίση επεκτάθηκε ταχύτατα σε όλες τις επιχειρήσεις και σε συνδυασμό με πολλές άλλες συναφείς παραμέτρους η πλειοψηφία των επιχειρήσεων αδυνατεί να αποπληρώνει υποχρεώσεις και φόρους. Έτσι μεγάλο ποσοστό επιχειρήσεων έχει ήδη κάνει στάση πληρωμών ή και πολλές από αυτές ήδη έχουν κάνει διακοπή εργασιών.
Σε μια εποχή που:
η μείωση των εξαγωγών και η αύξηση των εισαγωγών,
η άνοδος της ανεργίας,
η σταδιακή αποβιομηχάνιση, λόγω μεταφοράς της έδρας πολλών επιχειρήσεων της Ελλάδας σε χώρες χαμηλού κόστους,
η αδυναμία εξυπηρέτησης βασικών αναγκών των καταναλωτών,
η στροφή των καταναλωτών σε βασικά είδη διατροφής,
οι διαφορετικές καταναλωτικές ανάγκες των Ελλήνων και η έλλειψη ζήτησης πολλών αγαθών, προϊόντων και υπηρεσιών,
έχουν δημιουργήσει τεράστια προβλήματα και αδιέξοδα και στις επιχειρήσεις και ως εκ τούτου καταβάλουν τεράστια προσπάθεια επιβίωσης και δυστυχώς τυπικές λογικές ελέγχων για την τήρηση ή μη των θέσεων εργασίας τις θεωρούμε εξωπραγματικές και θα οδηγήσουν τις εναπομείναντες επιχειρήσεις σε επιχειρηματικό θάνατο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους.
Η αντίδραση των επιχειρήσεων και η βίαια προσαρμογή στα νέα δεδομένα μόνο εύκολη και εφικτή δεν είναι, όταν σωρεία πελατών τους δεν έχει καμία δυνατότητα εξόφλησης οφειλών,
όταν σωρεία επιταγών έχουν σφραγιστεί,
όταν οι επισφαλείς απαιτήσεις αυξάνονται,
όταν οι καταναλωτές αδυνατούν να εξυπηρετήσουν βασικές διατροφικές τους ανάγκες,
όταν η ανεργία μαστίζει τον Ελληνικό πληθυσμό κλπ.
Σε μια εποχή που η ελληνική κρίση έχει πυροδοτήσει μια κρίση εμπιστοσύνης σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία και τις επιχειρήσεις πώς θα μπορούσαν οι επιχειρήσεις να τηρήσουν θέσεις εργασίας, τουλάχιστον στο σύνολο τους όταν τα πάντα έχουν καταρρεύσει και η ανεργία μαστίζει το σύνολο των Ελλήνων, όταν το ίδιο το κράτος σε μια λογική εξορθολογισμού του δημοσίου τομέα είχε κλείσει δημόσιους φορείς, ΕΡΤ κλπ;, όταν άδικα και αντισυνταγματικά έθεσε σε διαθεσιμότητα χιλιάδες εργαζόμενους κλπ.
Γιατί λοιπόν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις δεν είχαν και δεν έχουν δικαίωμα εξορθολογισμού και περικοπών σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια επιβίωσης και προσαρμογής στην δημοσιονομική κρίση ;
Είναι δυνατόν σήμερα με όσα παραπάνω αναφέραμε:
• να μην ληφθούν υπόψη οι παραπάνω αιτίες και παρενέργειες και για τον ανάλογο έλεγχο ή τρόπο ελέγχου των επιχειρήσεων σχετικά με την τήρηση ή μη της δέσμευσης δημιουργίας θέσεων εργασίας ;
• να μην ληφθεί υπόψη η δημοσιονομική κρίση που δημιούργησε επαγωγικά τόσα προβλήματα στο σύνολο του επιχειρηματικού κόσμου;
• είναι δυνατόν με τέτοιες λογικές να οδηγούνται οι επιχειρήσεις σε αφανισμό;
• είναι δυνατόν με τέτοιες λογικές να μιλάτε για αναπτυξιακές πολιτικές και για στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων;
Συμφωνούμε για όποιους ελέγχους πλην όμως αυτοί να συνάδουν και με το σύνολο των συγκυριών που οικονομικά βιώνει η χώρα αλλά και οι επιχειρήσεις.
Από τα παραπάνω προκύπτει με σαφή τρόπο ότι οι έλεγχοι αν επιβάλλονται να γίνουν, να γίνουν αναλογικά με τα κριτήρια της κρίσης που πυροδότησε αλυσιδωτές συνέπειες και αδιέξοδα και όχι με επιλογές τύπου… (ο δικαιούχος υποχρεούται σε μερική ή ολική επιστροφή των ποσών της δημόσιας επιχορήγησης), γιατί με τέτοιες άστοχες επιλογές οι επιχειρήσεις θα οδηγηθούν σε οικονομικό αφανισμό.
Ελπίζοντας στην νέα κυβερνητική πολιτική στήριξης της επιχειρηματικότητας, του δικαιότερου τρόπου προσέγγισης των ελεγκτικών διαδικασιών και λαμβάνοντας υπόψη ότι η εφαρμογή μνημονιακών πολιτικών οδήγησε το επιχειρείν σε πλείστα αδιέξοδα ελπίζουμε στην ανταπόκριση όλων σας με παρεμβάσεις στον νέο αρμόδιο υπουργό και την κεντρική τράπεζα για άμεση ανάκληση της σχετικής απόφασης με δικαιότερα κριτήρια και με ελεγκτικές διαδικασίες που να συνάδουν στην μνημονιακή κρίση και οικονομική συγκυρία.»
