Τον τελευταίο μήνα ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος έχει γίνει αποδέκτης σωρείας αρνητικών μηνυμάτων από τις βιομηχανίες μέλη του, οι οποίες μας μεταφέρουν την καθημερινή επιδείνωση στις σχέσεις τους με το κράτος, το τραπεζικό σύστημα, τους προμηθευτές και τους πελάτες τους. Είναι φανερό ότι η οικονομία της χώρας μας βρίσκεται σε απόλυτο αδιέξοδο. Αν δεν εξευρεθούν άμεσα λύσεις, η καταστροφή του παραγωγικού ιστού, και ειδικά της περιφερειακής βιομηχανίας, προβάλλει σχεδόν βέβαιη.
Ενώ βρισκόμαστε ουσιαστικά στο τελευταίο στάδιο μιας μακροχρόνιας και επίπονης διαδικασίας δημοσιονομικής προσαρμογής, η αβεβαιότητα παραμένει και εντείνεται καθημερινά. Αν δεν αναστραφεί η παρούσα κατάσταση, η πραγματική οικονομία θα συνεχίσει να ασφυκτιά για πέμπτο χρόνο από την έλλειψη ρευστότητας, οι εξαγωγές θα υποχωρήσουν περαιτέρω και η ανεργία θα εκτιναχθεί σε υψηλότερα, από τα σημερινά, επίπεδα.
Ειδικά η βιομηχανία είναι αυτή που έχει πληγεί περισσότερο κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης από κάθε άλλο τομέα της οικονομίας. Δεν μπορεί με την εγχώρια ζήτηση σε διαρκή πτώση, με καθημερινή αύξηση της αναξιοπιστίας και της αφερεγγυότητας της Ελλάδα στο εξωτερικό που δυσκολεύουν τις εξαγωγές, με τους διεθνείς μας προμηθευτές να μη δίνουν πιστώσεις αλλά να ζητούν να προπληρωθούν, με τις εγγυητικές των τραπεζών μας να μην γίνονται πουθενά δεκτές στον κόσμο και με πέντε (5) μόλις μήνες εξασφαλισμένη παραγωγή, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας οικονομικής συγκυρίας του ΙΟΒΕ (Απρίλιος 2015), να επιβιώσει η εγχώρια μεταποίηση.
Για το Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ), θα πρέπει επιτέλους το πολιτικό προσωπικό της χώρας (Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση) να αντιληφθεί την οριακή κατάσταση και να συζητήσει ταχύτατα και με νηφαλιότητα τις λύσεις στα αδιέξοδα της χώρας μας που προτείνουν οι δημιουργικές δυνάμεις αυτού του τόπου. Ταυτόχρονα, θα πρέπει ν΄ αναλάβει την ευθύνη της ρήξης με το πρόσφατο παρελθόν, για την εξασφάλιση της ευρωπαϊκής προοπτικής της Ελλάδας εντός ΕΥΡΩ και την αναγέννηση οικονομικά και κοινωνικά της πατρίδας μας.
Ας μην χάσουμε κι άλλον πολύτιμο χρόνο…
